Warsaw calling....

Belgium calling

2006-09-18T11:44:00.000+02:00

Voor degenen die hier nog af en toe komen kijken...

We zijn bijna twee maand verder en het gaat eigenlijk niet zo goed met ons. We 'logeren' nog steeds bij mijn ouders, bij gebrek aan een deftig en betaalbaar huis. (Ik zoek iets tussen Gent en Deinze, alle hulp bij het zoeken is welkom!!)

De kinderen gaan hier voorlopig naar school en vooral Charlotje heeft het moeilijk. In plaats van Kindergarden is ze in het eerste leerjaar moeten starten, vermits ze in november 6 wordt. Ze kan de leerstof wel aan, maar verveelt zich en krijgt weinig of geen begrip en steun van haar juf. 's Morgens heeft ze steevast 'heeeel erge buikpijn'...
Anne-Sophie doet het wel heel goed (wat ik wel verwachtte) en door haar sociale karakter heeft ze al een paar vriendinnetjes. Zij beseft wel heel goed waarom we gaan scheiden en wat dit voor gevolgen heeft. Het resultaat daarvan is dat ze vanalles doet om mij op te beuren en met uitspraken naar buiten komt die je van een 8-jarig kind niet verwacht. En eigenlijk wil je als moeder ook niet dat ze zich over zo'n dingen zorgen moet maken...

Mijn voornaamste doel is nog altijd een huis te vinden zodat ik eindelijk onze spullen vanuit Waschau kan laten overkomen.
Om verder in de toekomst te plannen heb ik voorlopig geen energie. Bovendien ziet dat er voor mij nu zo zwart uit, dat ik het ook niet wil weten....

Misschien start ik wel een nieuwe blog, om eens goed mijn hart te kunnen luchten zonder dat 'hij' het allemaal leest.
Ik geef wel een seintje...

Bedankt

2006-08-11T17:43:00.000+02:00

Een kort stukje om iedereen te bedanken voor de steun. Velen van jullie kennen mij niet eens...

@Hilde en nrrdgrrl: Ik heb bewust gekozen om niet meer te bloggen, omdat ik niet wil dat m'n dochters ooit moeten lezen wat ik nu écht doormaak. Bovendien is alles zo emotioneel geladen dat ik het bijna niet onder woorden kan brengen, laat staan neerschrijven.

@Manon: ik begrijp je 'grrrr' reactie, maar heb ervoor gekozen om dat deel voor ons te houden. Veel beter als ik er echt met je over kan praten....

Het verschrikkelijkste aan deze situatie is inderdaad dat de kinderen en ik niet alleen ons 'gezin' kwijt zijn, maar dat ons hele leven in één ruk van onder onze voeten is getrokken. Bij niet-expats blijven de kinderen meestal in hun vertrouwde omgeving, met papa toch ergens in de buurt. Anne-Sophie en Charlotte hebben dit niet.
Ik heb geen andere keus dan alles waar ik al die jaren voor gewerkt heb en heb opgebouwd achter te laten en helemaal opnieuw te beginnen.

Bedankt voor alle sterkte die jullie me toewensen...ik zal het nodig hebben.

Sabine

Orkaan

2006-08-07T13:47:00.000+02:00

De laatste twee weken is er een orkaan door m'n leven geraasd, waardoor ik een hele tijd geen grond meer onder mijn voeten had en uiteindelijk met een harde klap ben neergekomen.
Guy heeft beslist de laatste 15 jaar achter zich te laten en zonder mij verder te gaan.

Het enige dat ik kan doen is de kinderen en mezelf van tussen de brokstukken oprapen, het leven in Warszawa vaarwel zeggen en in België weer een nieuw opbouwen. Nu voelt het alsof dit nooit gaat lukken, maar mijn verstand (en familie en vrienden) houden vol dat ik het wél kan. Ik heb nog nooit zoveel als de laatste twee weken gehoord hoe een 'sterke vrouw' ik wel ben. Misschien zal ik ze ooit geloven...

Deze blog is net als dit stuk van mijn leven totaal onverwacht aan zijn eind gekomen. Misschien heb ik in de toekomst nog wel een keer een reden om iets de wereld in te sturen, maar nu even niet.

Bedankt voor het lezen.
Sabine

Anne-Sophie fietst

2006-07-20T19:52:00.000+02:00

We hadden het vorig jaar al geprobeerd, maar toen waren haar benen nog niet lang genoeg ;-)
Nadat in april eindelijk de sneeuw weg was, hebben we thuis een paar keer geoefend en voelden we dat het wel zou lukken. Maar door alle drukte was het wat vergeten...tot nu.

Omdat het vandaag iets minder warm was, heeft opa de kleine wieltjes van de fiets gehaald en na 20 minuten reed ze alleen rond. Een uurtje later rijdt ze nog steeds op straat en heeft ze al vriendjes gevonden die hier ook bij hun grootouders logeren. Het feit dat ze enkel Frans spreken, speelt geen rol ;-)
Straks mag haar zadel wat hoger (nu wou ze nog goed aan de grond kunnen) en zal ze zelfs helemal vergeten zijn, dat ze het gisteren nog niet kon.

België

2006-07-15T21:36:00.000+02:00

Morgennamiddag vertrek ik met de kinderen naar België. De valiezen zijn nog niet gemaakt, dat doe ik morgenvroeg wel...vermits Guy later komt, neemt hij wel mee wat ik vergeten ben!

Deze week nog van het zomerweer geprofiteerd, (alweer) een dagje bij Marie aan het zwembad doorgebracht en de volgende dag een hele tijd 'bijgekletst' met Katrien. Zij is vandaag met haar kinderen al vertrokken, ze blijven twee weken aan de Belgische kust. Onze echtgenoten zullen zeker een keer afspreken en niet treuren om onze afwezigheid ;-)

We blijven twee weken bij mijn ouders en de planning staat al goed vol. Opa had beloofd dat hij met de kinderen naar de zoo zou gaan, we gaan de (plaatselijk wereldberoemde) Moeke Vera (onze onthaalmoeder) bezoeken, ik wil eindelijk de dochter van een in mei bevallen vriendin gaan bewonderen, tussendoor nog even een check-up bij de dokter, een dag vinden waarop Anne-Sophie haar vriendinnetje kan bezoeken (dat is voor haar nog een verrassing), als Guy er is met mijn zus en haar gezin naar Plopsaland..... en dat allemaal op twee weken tijd.....hmmmm. Ik vrees dat we nu al tijd te kort hebben.

Oma en opa nemen onze dochters dan voor twee weken mee naar de camping. Daar kijken ze allebei het hele jaar naar uit. Lotje moest op school vertellen over het land van waar ze kwam en haar versie was dit: 'I am from Belgium and there I have a cat, his name is Flor. I have a grandma and grandpa and they take me camping in the summer.' Tot zo ver België volgens onze jongste dochter. Zegt genoeg.
Guy en ik gaan dan een weekje genieten in Frankrijk...zonder kinderen...en wetende dat zij ons bij oma en opa absoluut niet missen, lukt dit zonder problemen.

Als ik tussendoor eens vijf minuten tijd heb, zet ik af en toe nog wel een teken van leven op de blog...

Do...?

Hoezo hittegolf???

2006-07-11T10:21:00.000+02:00

Het is hier al bijna een week meer dan 30°C. Toen het vorige week in België ook zo warm was, hoorden we op de Belgische radio en TV (via sateliet) steeds maar weer over de 'hittegolf' en ozonconcentraties...
En in Polen?? Niks. Hittegolf??? Maar nee jong, 't is zomer!!

In de NWE die we elke week per mail krijgen, schrijven ze zelfs letterlijk: 'Don't complain, enjoy the nice weather, this is not going to last long...' Waarmee ze dan bedoelen dat het volgende week 'maar' rond de 25°C zal zijn.
Als ik tegen Renata zeg dat het veel te warm is om nu in de namiddag te staan strijken, kijkt ze mij verbaasd aan en zegt 'So what, you don't iron whole summer? Is normal that is warm...will not be summer very long... ' En dan vertelt ze verder in't Pools dat het in de winter koud moet zijn (jaja, -29°C, dat weten nu al..) en in de zomer warm, anders heb je geen seizoenen.

Vorige zomer was het mooi weer (25-30°c), maar vonden de Polen het maar zo-zo. Nu weten we hoe een 'echte' zomer moet zijn.

Do jutra!

Być mamą w Belgii

2006-07-07T14:57:00.000+02:00

In januari ben ik bij Izabela, een Poolse vriendin, langsgeweest en hebben we een hele tijd over zwangerschap, geboorte en kinderen opvoeden gepraat. Of eerder, zij stelde wat vragen en ik vertelde vooral over hoe het in België gaat. Het feit dat ik zelfstandig was, maakte mijn situatie weer anders dan voor de meesten, waardoor ik steeds de beide gevallen (ziekteverzekering, bevallingsverlof..) heb proberen uitleggen.

Izabela is er in geslaagd om uit de hele wirwar een artikel te maken en dit is nu gepubliceerd in '9 Miesięcy' een maandblad met als doelgroep zwangere vrouwen. We wisten het al even, want de dochter van onze buurman is zwanger en zij zijn ons komen zeggen dat ze het gelezen hadden. Ik was het eigenlijk al lang vergeten.

Ik begrijp stukken en brokken van wat ze geschreven heeft, maar het hele artikel versta ik niet. Het gesprek was in het Engels, wat voor geen van ons de moedertaal is en voor Izabela zeker niet evident. Ik heb een aantal keer moeten uitleggen wat ik bedoelde, zij moest dit dan nog een keer in't Pools vertalen....Maar vermits de buren het tof vonden en geen rare vragen gesteld hebben, zal de inhoud wel meevallen ;-)
Ik vind het wel iets leuks om bij te houden.

Do jutra!

Sezon ogórkowy

2006-07-05T15:21:00.000+02:00

Niet veel beweging op deze blog, want er is ook niet veel te melden. Zalig weer, al enkele dagen meer dan 30°C en dat zou zo nog een tijd blijven.
Moest er nu niet zoveel lawaai zijn van de bouwvakkers, zouden we nog meer buiten zitten. Maar die mannen beginnen om 7h 's morgens en stoppen vaak pas rond 19.30h. De hele dag kloppen en slijpen, langs twee kanten van ons huis. En, nee, ze zijn er niet knapper op geworden!

Het meest 'spannende' dat ik deze week al gedaan heb is de tuintafel gekuist en met olie ingesmeerd en schors rondgestrooid in onze tuin. Ik wou daarnet de stoelen die ik gisteren gekuist heb in-oliën, maar las dat dit best niet bij temperaturen boven 24° gebeurt....euh.....33...niet voor vandaag dus.

Via een andere blog heb ik een online fotocursus gevonden.

Ik weet het...maar ik heb écht niks beters te doen, moet zelfs niet meer naar school rijden. Boodschappen doe ik ook nog maar één keer per week; zodat ik tussendoor enkel wat fruit en groenten moet gaan halen. Moet alleen af en toe mijn pagadders wat eten geven en vermits het zo warm is, eten ze toch al niet veel.
Gisteren de eerste les nagelezen en deze morgen al even wat geprutst met de camera. De opdracht was oa om abstracte foto's te maken. Hmmm, zal als straks de zon wat minder fel is, nog een keer proberen. Jullie krijgen nu dus mijn gepruts te zien.

Ik weet helemaal niks van fotografie, trek tot nu toe foto's altijd op 'auto'-stand. Ik moest veel dingen twee keer lezen voor ik begreep waar ze het over hadden. Maar met de digitale camera kan ik zoveel proberen als ik wil en onmiddellijk gaan kijken hoe het eruit ziet. En ik vind het nog plezant ook!

Do jutra!

Sezon ogórkowy= komkommertijd

Vrouwvriendelijkheid

2006-07-03T15:15:00.000+02:00

Vandaag ben ik weer een keer bij mijn 'bandencentrale-man' langsgeweest. Eigenlijk is dit gewoon een klein gebouw, dat voor zijn huis staat en waar ze aan twee auto's tegelijk kunnen werken. De reclamedoeken voor de banden die hij verkoopt nemen bijna meer plaats in. Maar omdat het zo dichtbij is, aan de overkant van de baan waaraan onze wijk ligt, ga ik daar naartoe.

In Belgie had ik een hekel aan naar de garage gaan. Hoewel men ons daar kende en Guy's auto van dezelfde garage kwam, werd ik daar elke keer weer als 'dwaas madammeken' behandeld. Ik had vaak het gevoel, dat ze in verkleinwoordjes tegen mij zouden beginnen spreken. Als ik iets moest uitleggen (in opdracht van mijn betere wederhelft), luisterden ze met moeite, want ik wist (volgens hen) toch niet waarover ik het had. Uiteindelijk heb ik geweigerd daar nog naartoe te gaan als er iets moest uitgelegd of gevraagd worden. Enkel de auto afzetten of ophalen deed ik wel nog.

En hier.... krijg ik elke keer een vriendelijke goeiedag, wacht men beleefd tot ik met mijn pruts-Pools uitgelegd heb wat er aan de hand is en komt er geen commentaar.
Vandaag po Polsku gaan vertellen dat mijn rechtervoorband lek was en ik die niet kon vervangen door het reservewiel, want daar zat ook al een gat in. Een uur en 30 zlotys (+- 7 Euro) later, kon ik mijn auto ophalen, was mijn reservewiel gemaakt, het ventiel van de andere band vervangen en werd me op het hart gedrukt het een paar dagen in de gaten te houden en zeker terug te komen als het nog niet helemaal in orde was.

Als er beslissingen ivm geld moeten worden getroffen of papieren getekend (bank, verzekeringen), geven de Polen vaak duidelijk de voorkeur aan een man en durven ze zelfs vragen zelf of je niet moet overleggen met je echtgenoot. Maar op andere gebieden lijken ze veel vrouw-vriendelijker dan de Belgen. Of misschien is dit enkel deze man? Ik zal het nog moeten ondervinden.

Do jutra!

Wróćilismy do domu

2006-06-30T19:13:00.000+02:00

We zijn sinds gisteren terug thuis.
De vijf dagen in Mazurië waren zalig. Vooral het feit dat we wakker werden met het gefluit van vogeltjes en geklepper van de ooievaar in plaats van betonmolens, cirkelzagen en geklop van onze buurman-bouwvakkers hier, hebben we zeer geapprecieerd.
De avond voor we vertrokken vertelden we het hele reservatie verhaal aan vrienden en toen bleek, dat zij al in het hotel waar we dan op de valreep voor gekozen hadden, geweest waren.... en er niets dan lof voor hadden. Hen kennende, wisten we al dat we ons absoluut geen zorgen moesten maken over waar we zouden terecht komen. Het enige dat nu nog moest meespelen, was het weer. Wat het ook braaf gedaan heeft. Enkel woensdag hebben we een halve dag regen gehad.

We hebben een paar uitstappen gemaakt en veel met de kinderen gezwommen. Omdat het touristisch seizoen hier nog maar net begonnen is, was het hotel niet volgeboekt en hadden we het overdekte zwembad elke keer voor ons alleen hadden. Ook toen we met de 'pedalo' het meer wat gingen verkennen, zagen we enkel vogels. Van luxe gesproken. De kinderen vroegen niet meer dan in het zand en het meer of op de speeltuin te mogen spelen en wij vonden het ook niet erg om af en toe lui in een strandzetel te zitten.
Via het hotel zijn we ook naar een plaatselijke manège geweest, waar ze klaar stonden om ons te laten paardrijden. Anne-Sophie was helemaal niet bang hoewel het paard vrij groot was. Lotje was in het begin niet zo zeker, maar wou er wat later bijna niet meer af.
Alle avonden buiten op het terras gezeten met een boek en een glas wijn, heel lekker gegeten, genoten van de nog echt ongerepte natuur... zomer kan toch zalig zijn.

(Meer foto's maar ook de 'hop-paardje-hop' video (Guy - ik kon het niet laten) vind je op de fotosite)

wróćilismy do domu = we zijn naar huis terug gekeerd (hoewel we liever waren gebleven )

urlop

2006-06-22T17:51:00.000+02:00

Guy heeft volgende week verlof en we hadden al een hele tijd gepland om er een paar dagen in Polen op uit te trekken. We wonen hier al iets meer dan twee jaar en zijn nog nooit naar Mazurië geweest.

Dus in april bel ik naar het hotel dat we gekozen hadden om te reserveren. Het juffrouwken aan de lijn spreekt een beetje Engels en met mijn Pools gepruts komen we er uit. Ze vertelde ook dat er volop renovatiewerken aan de gang waren en de kamerschikking compleet zou worden veranderd, dus kon ze mij nog niet zeggen welke kamer we zouden hebben. Mmm Ok.

Midden mei toch maar een mailtje gestuurd om de reservatie te bevestigen. Krijg ik een mailtje terug om te laten weten dat ze mijn reservatie genoteerd hebben en wat voor soort kamer we willen? Euh?? Degene die ik 4 weken geleden gevraagd had??? Maar zo'n kamer hebben ze niet.... Het hele gedoe wordt nogal ingewikkeld, bovendien is het Engels van degene die nu de receptie doet zo slecht dat we absoluut niks van haar mails begrijpen.
Dan maar Agata ingeschakeld. Zij heeft gebeld, alles po Polsku uitgelegd en de kamer was geboekt....dachten we.....

Begin deze week vraag ik aan Guy om Agata toch nog maar een keer te laten bellen, je weet nooit dat de renovatiewerken nog niet gedaan zijn. En gisterenmiddag belde Agata mij op met de mededeling dat ze ginder geen reservatie terug vinden. Ze konden ons wel twee aparte kamers geven...jaja, met twee kleine kinderen, en elk met één kind op de kamer om 20h gaan slapen zeker????

Dus gaan we nu naar Siedlisko Morena. Ook daar spraken ze met moeite Engels aan de receptie, dus heeft Agata nog een keer alles geregeld. Guy wou eerst dat ik het zelf deed, zijn assistente is geen reisbureau, maar ik wou op zeker spelen en heb het haar heeeeeel lief gevraagd.

En wat stuurde ons absoluut-niet-favoriete-hotel-van-polen wat later.... een e-mail aan Agata om te laten weten dat er iets moet fout gegaan zijn (zoude't zo peizen?één ding maar??) en dat we eind juli gratis in de eerst gekozen kamer mogen. Ofwel hebben ze beseft dat we buitenlanders zijn (gezien de mails van een groot bedrijf kwamen en niet persoonlijk door ons gestuurd werden) en ze zo nog klanten verliezen, ofwel heeft Agata goed van haar oren gemaakt (wat ze ook wel zou durven). Eind juli zijn we hier wel niet. Agata zei nog dat ze zou bellen en zeggen om het in september te doen....ze is er nog toe in staat ook!

Morgen pakken we onze koffers, ga ik eindelijk naar de kapper, nog een paar boodschappen doen en gaan we nu voor de écht allerlaatste keer Keren, Itai en de kinderen zien.
Zaterdag vertrekken we, maar donderdag komen we al terug. Nu alleen nog hopen dat het goed weer nog een tijdje voortduurt!

Do widzenia!

Auw!! Deel 2

2006-06-21T12:31:00.000+02:00

Daarnet ben ik voor de tweede keer naar 'Boston Clinic' geweest om mijn oksels en bikinilijn met laser te laten bestoken.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik enkel terug ben gegaan, omdat het resultaat de vorige keer echt wel de moeite was. De eerste dagen na de behandeling groeiden er zeer veel kleine zwarte haartjes, maar die vielen steeds uit. Na twee weken had ik onder mijn oksels nog maar zeer weinig haar en ook mijn bikinilijn was aanzienlijk uitgedund. Bovendien zijn de haren die wel terug groeien zeer dun en veel lichter van kleur. Geen harde stoppels zoals bij scheren of zelfs waxen.

Dus ben ik er vandaag vol goede moed binnen gestapt. En het resultaat???? AUW! AUW! AUW!
Het klopt volgens mij dus helemaal niet dat het de tweede keer minder pijn doet. Ze verhogen gewoon de sterkte van de laser, zodat de fractie dat het minder pijn doet, omdat je minder haartjes hebt, verwaarloosbaar is. Bovendien gaan ze 'een beetje' sneller.....AUW!, Want je bent het al wat gewoon....Euh??? Pardon??? Ik heb maar direct gezegd dat ik daar niet mee akkoord ging.

Tussen de laser-'prikken' (zo voelt het) in, vroeg ze of ik hier in het najaar nog zou zijn. Want ze kon mij ook laserbehandeling voor mijn gezicht aanraden. Dat zou veel helpen voor mijn gevoelige huid... (kassa,kassa???) Heb gezegd dat ik dat nog wel zou zien. Ik was echt even niet in de stemming om mijn huid te gaan bespreken. Had te veel moeite om tussen de pijnscheuten in, niet te vergeten ademen.

Nu ben ik benieuwd naar het resultaat...binnen een week zou ik het verschil al weer moeten zien.

Do jutra!

Hondenleven

2006-06-20T17:50:00.000+02:00

Vandaag hadden we afgesproken om nog een keer gebruik te maken van het zwembad in de compound waar Marie woont. Deze morgen al het zwemgerief ingeladen en tot bij hen gereden.
Nadat we alle dochters goed ingesmeerd hadden, vertrokken we richting zwembad....tot Constance ons kwam zeggen dat ze er niet in konden....Oeps! Bleek dat het water groen en ijskoud was.
Na een beetje rondvragen zijn we te weten gekomen dat er gisterenavond een jongetje het zwembad per ongeluk als toilet gebruikt had en dat het wel een heel grote boodschap was.... Dus hadden ze tot 5 uur deze morgen gewerkt om het leeg te pompen, te kuisen en weer te vullen. De groene kleur kwam blijkbaar enkel door de algen en zou morgen al weg zijn, maar dan was het water nog steeds maar 16°C. Toch niet warm genoeg om in te zwemmen.
De kinderen hebben zich dan maar op het plonsbadje gestort, onder het motto 'als er maar water in zit'. 's Middags allemaal samen in Marie's tuin gegeten, de kinderen zijn nog naar de speeltuin geweest en hebben de hele tijd spelletjes gespeeld. Tot ze toch terug naar het zwembad wouden. Bleek dat het water nu 'al' 20°C was, en ze hebben er nog in gezwommen ook. Een tweetal volwassen hebben het geprobeerd, maar zijn tot groot plezier van de kinderen niet verder gekomen dan hun dijen. Gelukkig was het vandaag zeer warm weer en ze bleven toch telkens maar kort in het water.
Uiteindelijk hebben we ze met de belofte van een ijsje uit het water gekregen en zijn we rond 17.30h naar thuis gekomen.
Geef toe, we hebben hier toch echt wel een hondeleven ;-)

Do jutra!

Vakantie

2006-06-19T09:59:00.000+02:00

Zaterdagavond hadden we nog een afscheid, want Ayse en Aydin vertrekken naar Milaan. Omdat alles in hun huis al ingepakt was, zijn we naar een restaurant getrokken met een groepje vrienden. Na een heel gezellige avond, zijn we iets na twaalven vertrokken, omdat de eigenaar steeds vaker kwam kijken of we daar nu nog zaten te kletsen....het feit dat we niets meer bestelden (buiten water) zal er ook wel in meegespeeld hebben zeker?
Gisteren zijn ze richting Turkije gevlogen, later deze zomer nemen ze hun intrek in hun 'nieuwe' Italiaanse huis, waar we ze hopelijk een keer gaan bezoeken.

Zondagmiddag stond er een BBQ bij Marie en Laurent op het programma. Toen Marie om 11h belde om het zwemgerief van de kinderen niet te vergeten, keken we toch maar kritisch naar buiten....grijze lucht....Mmmhhh. Gelukkig bleek ze gelijk te hebben, want rond de middag trok het wolkendek weg. We hebben buiten kunnen eten, de kinderen hebben in de tuin gespeeld en geprofiteerd van het zwembad in de compound. Als de weersvoorspellingen voor deze week een beetje kloppen, zullen we daar nog wel een keer gebruik van maken.

De vakantie is begonnen. Straks komt en vriendinnetje van Anne-Sophie spelen en verder zien we wel... Ik heb een paar dagen nodig gehad om weer aan dit ritme te wennen. Geen afspraken, plannen of 'to do's ' op de kalender, niet op mijn uurwerk kijken om er toch op tijd op school te zijn, lang slapen (hoewel, Guy moet werken en de kinderen staan met hem op)...
Het enige dat ik vandaag moet doen is boodschappen, want zelfs de muizen zouden hier niks vinden. Maar daarvoor wachten we tot Renata hier is, want mijn dochters willen al lang niet meer mee.

Do jutra!

Kazimierz Dolny

2006-06-16T10:12:00.000+02:00

Omdat het al zo lang geleden was, zijn we gisteren nog een keer op stap geweest. Op iets minder dan twee uur rijden (ongeveer 120km) van Warszawa ligt Kazimierz Dolny, een klein dorpje met marktplein en veel kunstwinkeltjes.

Hoewel we even bang waren dat we in de file zouden staan, was er bijna geen verkeer. Alle Polen zaten in de kerk, of liepen in de processie, want gisteren werd hier Corpus Christi gevierd. We merkten wel wanneer de mis gedaan was, want later op de namiddag liep er veel meer volk rond.
Op een terras iets gegeten, rondgewandeld in de straatjes en op het marktplein. Tussen de kraampjes van de rommelmarkt gesnuisterd, veel foto's gemaakt en natuurlijk een ijsje voor de kinderen.

Charlotte wou weer absoluut de kerk ingaan. Ik weet echt niet waar dat kind haar fascinatie voor kerken vandaan haalt. Misschien net omdat we ze niet katholiek opvoeden?
Toen we terug naar huis reden, merkten we pas dat we geluk hadden met het weer, want in Warzsawa regende het. Onze plannen om nog wat buiten te zitten, gingen niet door. Maar dat halen we zeker in, want volgens de weersvoorspellingen komt er een schitterende week.

Do jutra!

Laatste dag

2006-06-14T14:12:00.000+02:00

Vandaag was de laatste schooldag. Het was eigenlijk maar een halve dag, met een 'assembly' en nog een beetje opruimen van de klassen. Om 12h was iedereen er al terug om de kinderen op te halen.

Veel heen en weer lopen naar de auto met knutselwerkjes en mappen en zoals veel mamas ook de assembly volgen. Fith grade had gisteren al zijn 'ceremonie' met awards gehad, maar voor elementary zijn er ook nog enkele. Alleen zijn niet alle ouders daar altijd zo blij mee.
De 'belangrijkste' award , volgens de directrice althans, is deze van 'perfect attendance'. Dus kinderen die geen enkele dag afwezig geweest zijn, krijgen hiervoor een award.....Wat wil zeggen dat als je kind ook maar één dag doodziek thuis gebleven is, het dit niet meer kan krijgen. Terwijl ik vind dat dit niet echt iets is dat ze zelf in handen hebben. Verder waren er enkel een paar voor sport (Presidential fitness award) en Frans. Waarom dit vak wel en andere niet is een raadsel, vooral omdat zeer veel kinderen het 'Mothertongue program ' volgen (Nederlands, Zweeds, Spaans...) en dus niet eens Franse les krijgen.

Na de assembly met Pernilla koffie gaan drinken, onze zeg gedaan over de school (af en toe nodig!) en vlug terug naar school gereden om toch een parkeerplaats te hebben.
Foto's gemaakt met de juffen, report cards opgepikt (die alweer zeer goed zijn!) en lockers leeggemaakt.
Veel 'Goodbyes- See you in August-Have a great summer' en ook veel tranen van mensen die verhuizen. De meeste mama's hielden zich sterk, maar als je de kinderen ziet wenen, is het soms toch moeilijk om je tranen te bedwingen.
Anne-Sophie heeft een zestal vriendinnen die weggaan en ze stond natuurlijk ook te huilen. Gelukkig heeft ze nu een feestje dat haar hopelijk wat zal opbeuren.

Ik heb al een aantal afspraken gemaakt met kinderen die hier wel nog zullen zijn, om haar te laten voelen dat ze echt niet alleen achterblijft. En verder denk ik dat het gewoon een periode is die ze nu door moet. Het verdriet zal niet van vandaag op morgen weg zijn, maar wel minder worden.

Do jutra!

Waterfight

2006-06-13T16:46:00.000+02:00

Gisteren had Lotje's klad ze een treasure hunt en was er een 'pool-party' met de 'reading buddies'. Dat is per toeval Anne-Sophie's second grade klas, wel leuk dus!

Deze namiddag kwam er dan nog meer water aan te pas, want Charlotte had met haar klas en de andere Pre-K klas een 'waterfight'. Gelukkig is het weer deze week eindelijk beter geworden, met dat van vorige week zouden ze nat geweest zijn van de regen. Maar nu is het meer dan 25°C, de zon schijnt volop, dus je hoort niemand meer klagen.
Toen ik aan de juf vroeg, waarom één meisje geen zwempak aan had en alleen aan de kant stond, bleek dat ze niet mocht meedoen van haar ouders. Die vonden dit 'niet gepast'. Ik weet niet of de ouders beseffen hoe zielig dit voor hun dochtertje was en begrijp dit toch niet goed. Ze komen ook niet uit een land met watertekort, want ze zijn Pools. Michele was juist blij dat Amy dit hier kon doen, want in Zuid-Afrika kon het niet omwille van de droogte.
De kinderen vonden het hilarisch om hun juf nat te kunnen spuiten. Het water was ijskoud en in het begin ging het een beetje aarzelend, maar na tien minuten waren ze allemaal kletsnat. Ze hadden maar een paar waterpistolen, die ze zouden moeten delen. Maar bleek dat ze liever de flessen en emmers gebruikten. Charlotte zag het op een gegeven moment héél groot! De emmer was zo groot en helemaal gevuld dat ze hem bijna niet kon dragen.

Na de waterpret hebben ze allemaal koekjes en drank gekregen en hebben we de cadeuas voor hun juffen afgegeven. Elk een voucher voor een massage, die hebben ze na een jaar hard werken wel verdiend.

En omdat het watergevecht toch zo leuk was, hebben Anne-Sophie en Charlotte het nog een keer overgedaan in onze tuin. We moeten profiteren terwijl we zomers weer hebben.

Do jutra!

Odpocząć

2006-06-12T16:46:00.000+02:00

Na het voorbije weekend, had ik vandaag alleen nog energie om uit te rusten.

Gisteren zijn we 's middags naar een barbeque bij Katrien en Kojo geweest, samen met een ander Belgisch koppel dat...rarara: verhuist! Ze vertrekken naar Budapest. Ze zijn een 15-tal jaar geleden uit België vertrokken 'voor 3 jaar' en nog altijd niet terug gekeerd...

Ik merk dat ik er niet jonger op word, want na een avond feesten, ben ik de volgende dag niet echt 'springlevend'.
Gelukkig was het afscheidsfeesje voor Tamar dichtbij, dus moest Guy niet ver rijden om Anne-Sophie daar naartoe te brengen. Ze heeft niet geweend, we vermoeden dat ze het nog niet helemaal beseft door alle drukte van de laatste schooldagen.
's Avonds was er dan ook nog de tentoonstelling van de art-class, dus zijn we daar ook nog naartoe geweest. Guy heeft mijn 'work-in-progress' gezien en hij vond het nog leuk ook. Na een dik half uur hadden de kinderen het wel gehad en zijn we naar huis gereden.

Anne-Sophie had eigenlijk nog een verjaardagsfeest van 18.30h tot 20.30, maar daar heb ik haar niet eens naar laten gaan. Ik vond het zo al druk genoeg en we zouden dan pas rond 21.15h thuis zijn. Vind ik toch wel laat voor een achtjarige die de volgende dag naar school moet, ook al doen ze daar nu vooral leuke dingen. Van het ene feestje met een 'sugarhigh' naar nog een feestje en dan rustig in bed kruipen....ik dacht het niet. Blijkbaar was ik wel één van de enigen met deze mening.

Vandaag ben ik cadeaus gaan halen voor de juffen van Charlotte, op de markt fruit gaan kopen en verder heb ik hélemaal niks gedaan tot ik de kinderen op school moest halen. Zalig!

Do jutra!

Odpocząć = uitrusten

Farewell party

2006-06-11T08:57:00.000+02:00

Gisterenavond zijn we naar het afscheidsfeest van Keren en Itai geweest.

Omdat Keren volgende maand 40 wordt en ze hier niet meer zal zijn, hadden we met een groepje afgesproken om een uur vroeger toe te komen. Zoals alle Israëlische families, wonen ze in een gesloten compound, wat wil zeggen dat de bewaker hen moet opbellen voor hij je binnen laat. Dit werd opgelost doordat Itai de man een lijst (die zeer lang was) gegeven had van alle uitgenodigden voor het feest. Dus in plaats van verveeld voor zich uit te kijken, stond die man daar nu met zijn clipboard en pen. Hij leek in ieder geval content een keer iets anders te mogen doen.
Keren kreeg haar cadeaus en een samengesteld boekje, waarvoor iedereen één blad gemaakt had. We waren met twee koppels Belgen en één Poolse en hebben van de teksten in het Hebreeuws niks verstaan, maar ze waren duidelijk grappig. Toen besefte ik plots ook weer dat het blad dat ik gekregen had niet omgekeerd was gestoken, vermits ze van rechts naar links lezen. In Keren's boeken kijken is altijd grappig.

Een uurtje later kwamen de rest van de (zeer vele) gasten toe en begon het feest. Veel mojito's gedronken, kebab gegeten, gedanst, veel gelachen en uiteindelijk met een deken buiten gezeten, want het was toch wel fris.

Vandaag gaat Anne-Sophie naar het afscheidsfeestje voor Tamar, de oudste dochter en ik vrees dat er traantjes zullen vloeien. We zullen ze ook echt missen volgend jaar, barbeques en feesten zonder hen, niet meer binnenspringen na school om even bij te kletsen... het zal even wennen zijn.

Do jutra!

Niet-gemiste lunches

2006-06-09T16:54:00.000+02:00

Deze morgen met een vriendin gebabbeld die het verhaal van de jazz-lunch gehoord had en vroeg of ik het echt niet erg vond. Tot ze hoorde dat ik gisteren en vandaag ook al afspraken had om te gaan lunchen....dan begreep ze wel waarom ;-)

Gisteren zijn we bij Michele thuis geweest en hadden er als verrassing voor Birgitte een babyshower van gemaakt. Eén waarbij de mama nog niet bevallen was en nog niemand cadeautjes gegeven had. Heel leuk. We hebben ondertussen ook maar beslist over de naam, nu moest ze het alleen nog aan de papa zien te verkopen ;-)

Vandaag gaan lunchen bij Shibani, mijn Indische vriendin. Dat is altijd heel lekker.
We waren met een groepje en stonden weer versteld van hoeveel mensen er dit jaar verhuizen. Ik ben benieuwd of we begin volgend jaar ook het gevoel gaan hebben dat er heel veel nieuwe families zijn bijgekomen.

En waar praat je dan over tijdens zo'n lunch?? De Art-class en 'kusgewoontes' bij de verschillende nationaliteiten...omdat Wojtek van die artclass iedereen een kus geeft als je daar toekomt en toch niet iedereen daarmee gediend blijkt. Een paar hebben het al proberen te ontwijken, maar dat is niet zo simpel.
Blijkt dat het toch wel erg afhankelijk is van land tot land hoe vaak en hoeveel kussen je geeft. De Belgen kussen blijkbaar toch wat af, zeker op familiefeesten.
Voor mij hoeft dat allemaal zo niet, veel te gemaakt. Goede vrienden/vriendinnen geeft ik één gemeende kus en daar houd ik het bij.
Natuurlijk hadden ze dan zogezegd een middel om te weten te komen hoe ik over iemand denk...
Echt diepgaande gesprekken hebben we dus niet, maar des te meer plezier!

Do jutra!

Dag van de gemiste lunches

2006-06-07T18:06:00.000+02:00

Deze voormiddag vlug een cadeautje gaan kopen voor een vriendinnetje van Anne-Sophie, zij gaf vandaag haar 'Goodbye-party'. Het is het eerste in een te lange rij.... Daarna vlug naar huis gekomen, mij in de zetel gezet met mijn boek.

Om 13h kreeg ik een berichtje van Manon met de vraag of ik niet mee wou Sushi eten?? Willen wel, maar dan zou ik nooit meer op tijd op school geraakt zijn.
En toen ik op school kwam, zei Belle (de jazz-juf) dat ik deze middag uitgenodigd was voor de 'Thank you-lunch'. Euh??? Weet niet??? In het restaurant bleek dat ik er niet was en men van elkaar dacht het mij te hebben verteld. Ze hebben blijkbaar even overwogen om me nog te laten komen, maar vonden het te stom om mij meer dan een half uur te laten rijden en toe te komen als iedereen al gedaan had. We hebben goed gelachen en Jan heeft 'toegegeven' dat ze niet gezegd had, omdat ze bang was dat ze in mijn auto (die nog steeds zeer onfris ruikt) zou moeten meerijden ;-) Belle zei dat ze het volgend jaar persoonlijk zou komen zeggen. (Wat inhoudt dat ik weer ga helpen...Mmmm)

Feit is dat ik nergens geweest ben, maar het idee alleen telt ook al.

Do jutra!

Summer camp

2006-06-06T16:41:00.000+02:00

Omdat we ook deze zomer weer een aantal weken thuis zullen zijn, was ik op zoek naar iets voor de kinderen. Het moeilijke is om iets in het Engels te vinden.
Een mama op school vertelde me dat het Intercontinental Hotel activiteiten organiseert. Dus heb ik gisteren een mailtje gestuurd met de vraag om meer info. Heel niet-Pools kreeg ik een paar uur later al antwoord in perfect Engels (mag wel vanuit een hotel..)

Het 'camp' is elke dag, voor kinderen van 4 tot 8 jaar. Ze gaan zwemmen, krijgen yoga-lessen voor kinderen, mogen knutselen, koekjes bakken.... Klinkt allemaal heel tof.
Maar...... 'elke dag' is van 11 tot 14 uur, dus maar 3 uur, waarvan nog zeker een half uur op gaat aan de 'kids-lunch' en dan de prijs... Omdat ik twee kinderen zou sturen krijg ik 'familie'-korting en zou maar 500 zloty (of 125Euro) per week moeten betalen....
Euh???? Voor drie uurtjes per dag???

Koekjes bakken kunnen we thuis ook en ik zal zelf wel met de kinderen gaan zwemmen. Zoveel geld heb ik er toch niet voor over.
Het probleem is dat er hier weinig tot geen alternatieven zijn voor kinderen die geen Pools spreken. Waarschijnlijk denken ze daarom dat we wel bereid zouden zijn om zoveel te betalen. Ik heb feestelijk bedankt.

Do jutra!

Mother's day concert

2006-06-04T19:23:00.000+02:00

Charlotte speelde de Little Red Hen tijdens het gelijknamige stukje in de vertoning voor moederdag op ASW!

Jazz-weekend

2006-06-04T10:58:00.000+02:00

Dit weekend wordt helemaal opgeslorpt door Anne-Sophie's jazzgroep shows.

Gisteren moesten we er al om 11h zijn. Dus ik op stap met een koffer vol kostuums en drie meisjes in de auto. Onderweg even een tussenstop omdat eentje ziek was (fijn begin van de dag, arm kind). Aangekomen werd me verteld dat van de twee mama's die mij met de jongsten gingen helpen één er nog niet was en de andere haar poetsvrouw had afgezet die geen woord Engels sprak. Ik ben even naar buiten gegaan om te gillen.
Uiteindelijk belde Laura dat ze wel kwam, maar compleet verkeerd gereden was en op weg naar Gdansk zat. Ze moet heel wanhopig geweest zijn, want een politiewagen is voorgereden tot aan het theater.

De generale repetitie bleek nog even chaotisch als de laatste repetitie woensdag. Nog meer omdat nu alles wat de drie verschillende scholen ingeoefend hadden in elkaar moest passen. Kinderen die door en over elkaar heen liepen, honger en dorst hadden, geschminkt moesten worden, kostuums die moesten worden aan- en uitgedaan , mama's die probeerden een overzicht te behouden van wie wanneer klaar moest staan, aan de lopende band paardenstaarten gemaakt hebben .... Maar niemand die boos werd of begon te roepen (tenzij om over het lawaai heen te worden gehoord) en iedereen die er schouderophalend mee kon lachen.

De meisjes vonden het gewoon spannend, wij vroegen ons soms af waar ze de energie vandaan bleven halen. Zelfs als ze even pauze hadden, werden er acrobatenkunsten uitgehaald, tikkertje gespeeld en gezongen. Omdat de repetitie maar bleef duren, was de bestelde pizza al bijna koud toen ze eindelijk konden eten. Maar zelfs daar werd niet over gezaagd.

Om 17h begon dan de eerste echte show en als bij wonder ging nu alles wel goed, stond iedereen op tijd klaar, zijn er geen kostuums verloren gegaan en hebben de kinderen het fantastisch gedaan. Anne-Sophie en ik zijn iets na 20h doodmoe thuisgekomen, ik heb de autozetel met het flesje Febrèze van Gonni (bedankt!!) ingespoten, vlug gegeten en in bed gekropen. De fut was eruit.

Een vriendin die haar dochter na de show kwam ophalen, geloofde niet dat 's morgens alles nog in het honderd liep. Ze zei dat de show echt heel goed was. Zij mag deze namiddag achter de schermen staan en zien hoe het eraan toe gaat, wij gaan kijken en genieten. Vooral nu ik weet hoeveel werk erin steekt.

Do jutra!

Field Day

2006-06-02T12:12:00.000+02:00

Vandaag was het Field Day op ASW. Dit is traditioneel tijdens één van de laatste weken van het schooljaar. Over de sportvelden achter de school staan dan 25 verschillende spelletjes verspreid. Ze konden zaklopen, touwtjespringen, knikkers met je tenen uit water vissen, hoelahoepen, voetballen, bowlen, tekenen met krijtjes en nog veel meer. En bij elk spelletje werd er op hun kaart aangeduid dat ze dit afgewerkt hadden.

Ik had beloofd om te helpen en ben rondgegaan met vier meisjes uit Charlotjes klas....Hoewel 'gaan' kon ik het echt niet noemen. Lopen, springen, crossen, huppelen tot ze er na 2.5 uur bijna bij neervielen. Beter dan een uur te gaan fitnessen.

De 'Arme Klaren' kennen ze hier niet, maar het leek of er heel veel mensen eieren gebracht hadden, want na een miserabele week, scheen vandaag de zon! Hoera! Want met water spuiten en spelen is toch niet zo plezant in de regen. De stand waar de kinderen met waterpistolen leerkrachten en de principal mochten natspuiten had zeer veel succes.

Tussendoor was er even tijd voor een ijsje en om 11.30 ging iedereen picknicken.

De oudere kinderen (1st tot 5th grade) hebben deze namiddag nog een groepsspel, maar voor de kleinsten was het al genoeg geweest. Die doen het nu wat rustiger aan in hun klas. Ik moet eerlijk toegeven, dat ik dat niet erg vind!

Do jutra!

(Kort) bezoek

2006-06-01T16:19:00.000+02:00

Gisteren is Herbert een nacht bij ons komen logeren. Hij moest deze week in Warszawa zijn voor zijn werk en is dan een nachtje langer gebleven. Zo heeft hij ook een keer kunnen zien hoe onze woonkamer er in het echt uitziet ipv via Skype.
Hij had veel te veel cadeaus mee, maar iedereen is er wel heel blij mee. Charlotje heeft vandaag al in haar boeken gelezen. Het heeft wel niet lang geduurd voor hij en Guy het weer over technische snufjes hadden, dus ik heb je wel gemist Sofie!

Vandaag is het in Polen 'Dag van het Kind' en alle Poolse kinderen krijgen dan traditioneel (veel) speelgoed. Dus vragen die van ons waarom zij niets krijgen? Onze dochters zouden natuurlijk graag al onze gewoontes (sinterklaas, Pasen...) houden en de Poolse er bij nemen, dan krijgen ze dubbel zo veel. Het is soms toch niet eenvoudig om alles een beetje in evenwicht te houden. Enerzijds zeggen we dat we nu dingen 'op zijn Pools' doen, omdat we ons aanpassen. Maar voor andere dingen passen we ons dan niet aan....hm. Uit te leggen aan een vijfjarige, die wel gelijk heeft als ze zegt dat we aleen dingen doen die we zelf goed vinden. Dus heb ik maar gezegd dat wij geluk hebben, want leuke dingen uit twee landen kunnen kiezen, maar daar nu ook niet in moeten overdrijven. Daar zal ze het mee moeten doen.

Do jutra!

Mother's Day Concert

2006-05-31T13:08:00.000+02:00

Omdat we op 26 mei (Poolse moederdag) 'poped-out' waren, zoals Anne-Sophie's juf het mooi zei, heeft de klas van Charlotte de opvoering vandaag gedaan. Gelukkig was Guy in Warszawa, dan kon hij ook mee.

Ze hebben een paar liedjes gezongen en het verhaaltje 'The Little Red Hen' opgevoerd. We wisten al een tijd dat Lotje de kip mocht spelen, dat had ze niet kunnen verzwijgen.
Deze morgen heeft ze speciaal een rood t-shirt gekozen, omdat dit bij haar vleugels zou passen. Hoewel ze vaak nogal verlegen is, heeft ze dit absoluut niet bij opvoeringen. Wij vinden natuurlijk dat ze het heel goed gedaan heeft!

Daarna mochten we naar de klas voor koffie en zelfgemaakte koekjes en hebben we nog cadeautjes gekregen. Een beschilderde bloempot met bloem, een schaduwtekening van Charlotte in zij-aanzicht (weet niet goed hoe ik dit moet noemen).
Alle kinderen hebben ook een boekje gemaakt over 'My mom', waarvoor ze vragen moesten beantwoorden. Op het voorblad plakt een grote foto van mij en Lotje.
Dit is hoe ze mij ziet:

What does your mom do when you're at school?
Sometimes she's staying home and sometimes she works in school. She goes to the car wash. She is working on the computer. And sometimes she watch tv.

How old do you think your mom is?
I forgot. It cannot be 30! 31? (Do you think she's old?) A little bit.

What does your mom look like?
She has brown-black hair and blue-green eyes. Se's a medium size mommy. I love her!

What does your mom like?
She likes to go on the computer. She reads to me. She likes to sew. She likes to give hugs. She likes to eat pasta. She likes cola. It's something not healthy. Hamburgers.

What does your mom not like?
Actually my mom likes everything. (Really?) She doesn't like it when I say 'Can I do this? Can I do that?' (You mean bugging her? ) Yes!

What is special about your mom?
She is special because she hugs me. Because when I'm smelling her she smells so, so soft! She swims with me.

Lief toch?

Do jutra!

To do

2006-05-30T18:28:00.000+02:00

Ik heb een hekel aan telefoontjes doen, papieren in orde maken, rekeningen betalen, afspraken maken die niet voor mijn plezier zijn. Ik stel dit altijd maar weer tot het laatste moment uit, ook al zijn het dingen die niet zoveel tijd in beslag nemen.

Zo heb ik een half jaar Guy's bankkaart gebruikt, ipv een nieuwe te bestellen. Hij is toch haast nooit thuis en moet geen geld afhalen.... Ik ben ook nu pas beginnen bellen om te weten wat ik moet doen om mijn visa-kaart terug te krijgen. Als ik ze niet heb, geef ik ook geen geld uit....dus ik heb geen haast.

En vorige week heb ik eindelijk mijn winterbanden laten vervangen. Toen ik op de oprit van de zaak kwam waar ik dit laat doen, riepen ze al van ver 'Aaah Pani Bafort! Dzien dobre!' Ik ben daar nog maar drie keer geweest, maar waarschijnlijk de enige niet-Poolse klant. Bovendien ben ik altijd heel laat. Ze zullen daar wel al moppen vertellen over wanneer de Belgen denken dat je banden moet vervangen.

Deze week moet ik nog:

bellen om mijn nieuwe bankkaart te activeren
bellen naar de kapper (iedereen vraagt of ik mijn haar laat groeien),
die soep met de verzekering in orde brengen,
opnieuw bellen voor mijn visa kaart en hopen dat ik iemand aan de lijn krijg,
mailen naar de huisbaas, zodat die een loodgieter kan laten komen (of zagen tot Guy het doet)

Zou eigenlijk toch moeten lukken... Tussen alle andere dingen door.

Do jutra!

Auw!!

2006-05-29T16:20:00.000+02:00

Na heel lang twijfelen, lezen en rondvragen, heb ik nu toch beslist om me te wagen aan permanent verwijderen van haar met Laser. Niet zo ver van waar we wonen is Boston Clinic. Jaja, in Warszawa, ik weet begot ook niet waar ze die naam vandaan gehaald hebben...

Vandaag had ik een afspraak voor de eerste sessie. De verpleegster (of wat ze ook is), heeft vriendelijk uitleg gegeven, zelfs in het Engels. Ze vertelde ook dat 'het niet echt aangenaam' was, maar minder pijn deed dan waxen....Euh ... dàt had ik niet mogen geloven... AUW!!
Uiteindelijk zijn op een half uurtje tijd mijn oksels en bikinilijn bestookt met knallen. AUW!! Toen ze merktte dat ik het toch wel pijnlijk vond, heeft ze het iets trager gedaan... Oef... Tussendoor vertelde ze nog heel vrolijk dat ik blij mag zijn met m'n donkere haar, bij blonde mensen heeft het veel minder resultaat. Maar dan doet het wel minder pijn omdat die haartjes minder diep zitten. AUW!! Ik wist even niet of ik content moest zijn of niet.

Het voordeel is dat de pijn zeer vlug verdwijnt, ook omdat ze er icepacks op leggen. En dat het bij elke sessie minder pijn zou doen, omdat er minder haren zijn. We zullen zien.

Do jutra!

PS Had ik al Auw! gezegd??

Verzekeringen op z'n Pools

2006-05-28T12:25:00.000+02:00

Nu heeft de hele rompslomp met de vezekering na de diefstal toch nog een staartje gekregen.

Voor degenen die niet weten wat er gebeurd is, op een zondagmiddag is een dief doodleuk bij ons binnen gekomen (terwijl we allemaal thuis waren) en heeft mijn handtas 'geleend'. Daar zaten alle sleutels in (auto, garage en huis), vrij veel geld (ik was net naar de bank geweest), mijn rijbewijs en identiteitskaarten van mij en de kinderen. We hebben hier twee nachten met security voor de deur gestaan, en alle sloten moeten veranderen, ook die van de auto.

Omdat de deur niet geforceerd was en omdat we niet bedreigd zijn, stelde de verzekering dat het niet om inbraak ging. En betaalde dus ook niets uit voor het huis, maar wel voor de auto. Vraag het niet... wij begrepen er ook niets van. 't Is een verzekering en nog Pools ook....

Twee weken geleden belde Agata (Guy's assistente) dat de man van de vezekering gebeld had voor een afspraak (Guy durft hij niet bellen lol ) en dat als we de polissen verlengen de schade wel zou worden uitbetaald. Euh? Pardon? Dat wil ik toch wel even horen...
Vrijdag is die brave mijnheer hier geweest en was duidelijk blij dat Guy niet thuis was. Hij dacht dit wel even vlug af te handelen, een vrouw heeft hier normaal nul-komma-niks in de pap te brokken.

Hij ging mij eerst de papieren laten tekenen en dan over de uitbetaling spreken ....jaja..had hij gedacht. Dan vroeg hij hoeveel geld we wouden... Hoezo? U had toch gezegd dat de schade zou worden uitbetaald? Eum..ja ...eum... ik heb mijn best gedaan en mag u x Zloty geven! Dat bedrag is nog niet eens genoeg om de security te betalen! Eum...eum.... ja. Weet u wat, u tekent de papieren voor de autoverzekering, want die staat daar los van en ik zal zien wat ik kan doen.
Hallo!!!! Weet u wat ik heb een beter idee! Ik teken HELEMAAL niks en u belt mij maandag maar met wat u kan doen. Eum ... eum... en uw man...eum ... als u niet tekent...eum...jaa.... dus ook niet voor de auto????
Had zin om te zeggen dat hij zelf Guy maar moest bellen, als hij mijn beslissing niet wou aannemen.

Na twee jaar in Polen word ik nog altijd onnozel van die mannen die denken dat vrouwen niks te zeggen hebben. Vooral als je man een hogere functie heeft, wordt er blijkbaar verwacht dat je héél blond en héél dom bent en vooral dat hij dan alle beslissingen neemt.
Wordt vervolgd!

Do jutra!

Dzień Matki

2006-05-26T13:06:00.000+02:00

Vandaag is het de Poolse moederdag, die valt altijd op 26 mei. Vaderdag kennen ze hier niet, dus flanst de Amerikaanse school dit er maar vandaag bij en zijn de cadeautjes voor allebei. Die van Charlotje krijgen we woensdag pas, want dan is er het Mother's Day Concert van haar klas.

Anne-Sophie had vorig jaar een recept gemaakt voor de 'perfecte mama', met mijn foto erbij en dit jaar een gedichtje over zichzelf, met haar foto erop.

I am a marshmallow, white and squishy
I am a dancer, dancing on music
I am a guinea pig, cute and adorable
I am summer's beautiful sunshine
I am the beach, warm and sandy
I am a beautiful Belgian flower

I am your daughter and I love you very much!!

Ik denk dat de juf nogal wat gelezen heeft bij die gedichtjes... Dichterlijke vrijheid noemen ze dat dan ;-) Wij zijn gewoon al onder de indruk dat ze zoiets kan in een taal, die ze nog niet eens zo lang leert.

Do jutra!

Benedykt XVI jest już w Polsce

2006-05-25T16:25:00.000+02:00

Deze morgen ben ik in de Géant boodschappen gaan doen en was heel blij, want er was bijna niemand. Niemand voor of achter mij aan de kassa, geen oude madammen die met hun kar tegen uw hielen rijden, omdat ze vinden dat je in de weg staat, geen honderd keer 'przepraszam' moeten zeggen omdat diezelfde maddammen hun kar ergens in het midden zetten. Allemaal omdat de paus hier is. Het zou natuurlijk ook kunnen te maken hebben met het hermetisch afgesloten alcohol-gedeelte ;-)

Toen ik terug in de auto zat, moest ik toch weer lachen. Ik luister bijna altijd naar rmf-fm en daar hadden ze niets beters gevonden dan een reporter naar een restaurant in Warszawa te sturen en bier en wijn bij zijn eten te laten bestellen. Verontwaardiging alom, want hij had dit nog gekregen ook! Schande!! Voor ik de supermarkt binnen ging, hadden ze al gezegd dat ze over 'het eerste schandaal' van het bezoek zouden bericht geven. Dit bleek dus hun 'schandaal' te zijn...
Toen het deze namiddag tijd was om de kinderen te gaan halen, waren ze al aan het stadium van een poll over het gebeuren en mocht de manager van het restaurant het komen uitleggen.

Ik vrees dat er veel Polen het helemaal niet grappig vinden, maar ik had het gevoel dat ze gewoon op zoek moesten naar iets in verband met het pauselijk bezoek om de dag te vullen.
Morgen hebben de kinderen toch gezellig een dag verlof, merci Benedictus!

Do jutra!

Druk-druk-druk...

2006-05-24T20:10:00.000+02:00

Deze morgen vlug wat boodschappen gedaan, want ik moest om kwart voor drie al weer op school zijn. Nog maar een keer repetitie voor de jazz-show.... Alles is nog steeds één grote chaos, Belle (de danslerares) blijft dingen wijzigen en we worden er allemaal tuureluurs van. Maar blijkbaar is dit zlk jaar zo en vorig jaar heb ik er tijdens de voorstelling niks van gemerkt, dus we leven op hoop.
Ik moet wel zeggen dat niet alles aan Belle ligt. Een tweetal ouders hebben nu, een week voor de show, beslist dat hun dochter toch maar niet mee doet.... Waardoor een aantal opstellingen van de dansjes dus ook helemaal in het honderd loopt.
Ik begrijp toch niet goed waarom ze dit nu doen. Blijkbaar is het toch te veel moeite om de kinderen twee dagen na elkaar naar het theater te brengen en weer te komen halen. Als dit de reden is, vind ik het maar zwak. Gezien er zoveel kinderen meedoen, vind je makkelijk iemand die wel het heen en weer gerij wil delen. Naar het schijnt zou er één meisje niet meer meedoen omdat zze bij één van de vijf dansjes naar de tweede ipv eerste rij verplaatst is. Bij alle andere dansen stond ze vooraan, maar vond dit 'oneerlijk'. De moeder gaf haar nog gelijk ook! En dat zijn dan 8-jarigen...

Manon (die altijd haar ogen dichtdoet op foto's) had Charlotte na school meegenomen, dus daar hoefde ik al niet naar om te kijken. Omdat we allebei echtgenoot-loos zijn, vonden we het wel gezellig om dan allemaal samen pizza te gaan eten.

De kinderen zitten in bed, en ik ga nu in de zetel mijn boek lezen tot Guy thuiskomt. Meet een beetje geluk heeft hij niet te veel vertraging!

Do jutra!

Brownies meeting

2006-05-23T18:29:00.000+02:00

Het was vandaag de laatste keer dat de Brownies-groep van Anne-Sophie samen kwam. Ik had aan Lilly beloofd om te gaan helpen, ze hadden gezorgd voor een pony die in haar tuin rondjes zou lopen. Dus een beetje versterking om de meiden in toom te houden, was welkom ;-)
De kinderen hebben eerst uitleg gekregen over hoe je voor paarden moest zorgen enz en
mochten dan elk om beurt rondjes draaien. Plezier verzekerd. Zeventien 8-jarige meisjes die helemaal onnozel worden van een (beetje klein uitgevallen) pony.

Lotje had geluk, want ze mocht mee. Zij kon al rondjes draaien terwijl de Brownies binnen nog hun uitleg kregen. Het arme kind gleed er bijna af, omdat ze er geen zadel op gelegd hadden. Volgens de persoon van wie de pony was, zou het niet nodig zijn. We hebben er toch maar op gestaan om een zadel te hebben nadat een andere dochter er af gebonjoerd was.....

Verder ben ik vandaag weer naar de artclass geweest en is Guy voor de verandering niet thuis, niets wereldschokkends dus....

Do jutra!

Citibank

2006-05-22T16:20:00.000+02:00

Ik heb vandaag eindelijk naar de bank gebeld om de kaart die in november gestolen was, te vervangen. Tot nu toe gebruikte ik gewoon die van Guy, maar die was dat duidelijk beu ;-)

Agata (Guy's assistente) had voor mij al uitgezocht naar welk nummer ik moest bellen en dan zouden ze mij de nieuwe kaart gewoon opsturen. Leek eenvoudig....
Omdat de eerste man die ik aan de lijn kreeg geen Engels sprak, heb ik mooi po Polsku uitgelegd wat ik wou. Bleek dat die brave man mijn kennis van het Pools schromelijk overschatte, want van de uitleg die er volgde begreep ik helemaal niks. Euh??? Iemand die Engels spreekt??? Ja!!!

Na alles weer te hebben uitgelegd, moest ik mijn paspoortnummer en telefoonnummer geven. Hij zou mij opbellen om mijn identiteit na te gaan?? Ik begrijp nog steed niet goed waarom hij daarvoor terug moest bellen naar het nummer dat ik hem had opgegeven, maar hij zal er zo wel zijn redenen voor hebben zeker?
Het eerst dat hij mij vroeg was weer mijn naam en telefoonnummer??? Hallo? Hij had er toch juist naar gebeld? Dacht hij dat ik een ander ging opgeven? Dan de meisjesnaam van mijn moeder, die wordt hier in Polen altijd gebruikt.Ons adres, misschien ook een adres in het buitenland, ja....
Daarna vroeg hij hoeveel Engelse Pond er op de rekening stond...euh...moet ik dat nu omrekenen of zo??? Er staat alleen Złoty op onze rekening. Ah ha. Hoe lang hebt u al die Visa kaart van Citibank? Welke Visa kaart? Heb ik niet? Mhhh. Hoeveel verschillende munteenheden hebt u bij de rekeningen? Effe denken wat hij nu weer bedoelt...aaah Ja... Twee! Ok! Hoeveel geld hebt u deze morgen op ons kantoor afgehaald? Ik ben helemaal niet op kantoor geweest... Hoe lang heeft u service huppeldepup aan aan uw rekening gekoppeld? Euh Wat? U brengt mij wel in de war..... Ja, mevrouw, dat is ook wel de bedoeling!!

Na tien minuten had hij blijkbaar genoeg vragen gesteld en besloot hij dat ik toch een braafken was. Dus ik krijg een nieuwe kaart. Hoera!

Do jutra!

Puzzelrit

2006-05-21T18:51:00.000+02:00

Omdat haar halve trouwboek vandaag weg moest, had Manon gevraagd of ik zin had om met haar mee te doen aan de autopuzzeltocht die door de Nederlandse vereniging werd georganiseerd. Ik vind zo'n dingen altijd wel tof, dus zijn we deze morgen vroeg (voor een zondag toch) op pad gegaan.

Naar analogie met de Litouwse inzending voor het Eurosongfestival gisteren hebben we de hele dag 'We are the winners...' (van het puzzelritje) gezongen. In het begin reden alle auto's bij elkaar, wat we helemaal niet leuk vonden. Dus hebben we een laat-eens-zien-wat-er-in-dit-Hollands-luchpakket-zit pauze ingelast, om dan alleen verder te kunnen doen. We hebben enorm gelachen, zijn (bijna niet) verkeerd gereden en kwamen zonder problemen bij de aankomst.

Daar stonden nog vier proeven met auto's op het programma, die Manon voor haar rekening genomen heeft. Ze moest op verschillende parcours slalommen, slippen...en had zelfs betere tijden dan veel mannen! Go Manon! Het verkeersexamen hebben we samen gedaan, al die regels in het Pools en maar half vertaald... ik zal het maar laten bij het feit dat ik blij ben dat mijn rijbewijs hier geldig is en ik dit niet moet afleggen ;-)

We zijn dan nog even gebleven, hebben gegeten van de barbeque, maar hebben het dan voor bekeken gehouden en zijn naar huis gegaan. Ze zouden ons wel laten weten hoe we het ervan af gebracht hadden.

En net belde Manon....ons liedje heeft iets opgeleverd. We zijn niet de 'winners', maar wel de tweede! Na de vragenronde stonden we op de eerste plaats, en na de autoproeven tweede. Een man deed het net iets beter dan Manon. Maar het beste is de prijs...een weekend in een spa-hotel in Mazurie. We krijgen blijkbaar zelfs een auto van de sponsors om er naartoe te rijden!
Manon krijgt nog alle info over hoe en waar en ik zal niet vergeten om dat allemaal aan jullie te laten weten ;-)

Do jutra!

Polen en de paus

2006-05-19T10:01:00.000+02:00

Gisteren kregen we deze mail:

Dear ASW Families,

As you are all aware, Pope Benedict XVI will visit Warsaw on Friday May 26, 2006. The Polish Government and Department of Education have declared that schools will be closed on this date. In response the American School of Warsaw will also close on Friday May 26, 2006.

Dit wil dus zeggen dat terwijl de kinderen op 1 mei (wat in Europa toch wel een vrij algemene vrije dag is) geen vrijaf konden krijgen, er nu opeens wel een extra verlofdag kan worden gegeven omdat de paus komt. We wisten op school weer waarover we commentaar moesten geven!

In het centrum van Warszawa wordt een mis opgedragen, waardoor het verkeer de hele dag compleet vast zal zitten. Guy weet niet of hij tot op kantoor zal geraken en als, zal het daar zeer leeg zijn.

Toen ongeveer een jaar geleden de vorige paus gestorven is, stond het hele land op zijn kop. Mensen spraken van 'een tragedie'. Twee weken lang mocht er alleen 'aangepaste' muziek op de radio gedraaid worden. De school is toen ook 1.5 dag dicht geweest, omdat iedereen naar de openlucht herdenkingsmis en naar de begrafenis zou kunnen gaan. De bedrijven hebben na lang heen en weer uiteindelijk ook iedereen een dag verlof gegeven. Enkel expats zijn toen gaan werken ;-) Op de radio hoorde ik deze morgen dat deze discussie nu weer begonnen is. Met mijn basis Pools begrijp ik niet alles, maar ze willen blijkbaar weer een nationale verlofdag.

Toen werd gezegd dat dit was omdat het een Poolse paus was en omdat die man zeer veel voor het land betekend heeft en daar konden de meesten wel inkomen. En nu komt de nieuwe paus...en het is weer hetzelfde circus. De paus komt in veel landen, ik heb toch nog nooit gehoord dat er dan een nationale verlofdag kwam of dat alle scholen sluiten?

Ik heb absoluut geen problemen met het feit de de Polen zeer katholiek zijn, of dat de paus komt en ze daar naartoe willen, maar wel met de hypocrisie er rond. In dit super-katholieke land hangen er in het centrum enorm grote Playboy affiches, die nu even vlug weggehaald worden. Als je een half uur in het centrum geparkeerd staat, vind je onder je ruitenwisser minstens drie fotootjes met telefoonnummer van zeer schaars gekleedde dames. Die zul je nu even ook niet vinden, denk ik.

De NWE, die we elke week via mail krijgen, meldt bovendien dat er op donderdag 25 en vrijdag 26 mei in Warsaw geen alcohol mag worden verkocht. Omdat dit de dagen zijn dat de paus hier is. Vraag mij niet wat ze hiermee willen bereiken, ze hebben algemene hilariteit in de cafetaria van ASW gekregen. En ik vrees dat er nu gewoon de woensdag veel vodka over de toonbank zal gaan.

Ik zal het maar als een extra dag verlof bekijken, en zorgen dat ik al mijn inkopen de donderdag doe. Dan hoef ik niet eens het huis uit...alhoewel...zou misschien toch een keer willen zien hoe het er aan toe gaat. Maar ik herinner mij nog heel goed de verkeerschaos van vorig jaar was, dus laat ik het maar.

Do jutra!

Pogoda

2006-05-18T13:28:00.000+02:00

Charlotte eergisteren: 'Mama, kijk buiten! Het sneeuwt heel grote flakes!'

Ik weet wel dat we in Polen wonen, maar zelfs hier sneeuwt het niet in mei, of toch niet in Warszawa. Bleek dat we een deftige hagelbui over ons heen kregen. De tuin zag er even wit uit, maar alles was ook weer vlug gesmolten.
Het weer speelt deze week een beetje met onze voeten. Met als resultaat dat de kinderen elk al verkouden geweest zijn en ik nu ook loop te snotteren.
Het weerbericht volg ik hier niet, klopt nog minder dan vroeger bij Armand Pien. Deze site heeft zelfs moeite om het weer van vandaag een beetje juist weer te geven ;-)

Do jutra!

pogoda= het weer

Babyshower en jazzshow

2006-05-17T18:21:00.000+02:00

Deze middag ben ik naar een lunch/babyshower geweest voor Michele.
Die werd georganiseerd door de vrouw van de baas van haar man (kan je nog volgen?). Michele werd vorige week door die vrouw opgebeld met de vraag om een lijst van vriendinnen door te geven die ze zou uitnodigen. Alleen zat Michele nu met het probleem dat iedereen eigenlijk al op bezoek geweest is en al cadeautjes gegeven heeft... Ze kon tegen 'de vrouw van de baas van haar man' niet zeggen dat het een beetje laat was om dit te doen en als ze niemand doorgaf; lijkt het alsof ze geen vriendinnen heeft. Degenen die ze wel opgaf, zouden praktisch verplicht zijn nog een cadeau te kopen. Groot dilemma natuurlijk, waar wij goed mee gelachen hebben.
We hebben uiteindelijk allemaal iets kleins of bloemen meegebracht, waardoor de 'vrouw van de ...' er nog beter uitkwam, omdat zij een zilveren lepeltje gegeven heeft.

Deze namiddag heb ik gevuld met het passen van kostuums voor de jazzshow, opschrijven van namen en plaatsen voor de verschillende dansen, luisteren naar gezaag van ouders die zelf geen poot uitsteken, maar zeggen dat het allemaal niet deftig georganiseerd is en over die ouders zagen met degenen die wel iets doen. Als je aan de kant van de helpers staat, ziet alles er opeens veel anders uit ;-), vooral mijn 'waskot' waar nu een grote zak met te wassen en strijken kostuums staat.

Do jutra!

Mozaïek deel 2

2006-05-16T14:00:00.000+02:00

Ik ben nu al voor de vijfde keer naar de artclass geweest en heb nu eindelijk de indruk dat die mozaïek toch wel iets wordt. Dit is hoe het er ongeveer zou moeten gaan utzien, of toch zoals het rechtse deel dan.

De eerste les dat ik met tegels begonnen ben, heb ik met moeite iets op de plank gezet. Ik heb toen bijna drie uur tussen kleuren en schakeringen gezocht om te vinden welke kleur ik nu zou gebruiken. en dan wist ik het eigenlijk nog niet.... Uiteindelijk ben ik maar begonnen en hoewel ik de vorige keren niet echt van het resultaat overtuigd was, ben ik nu wel redelijk tevreden.

Wat me nog het meest verbaasde is hoe rustgevend het is. Meestal hebben we geen zin om te stoppen aan het eind van de les. En ook al is het een enorm prutswerk, iedereen zit/staat er heel relaxed bij. Degenen die schilderles volgen, lijken het lastiger te hebben!

Dit is ook 'mijn' voormiddag in de week. Niets voor de kinderen of school, geen boodschappen of andere dingen die dringend moeten worden gedaan, zalig gewoon.

Nu moet ik nog op zoek naar oranje tegels. De kleuren die ze in het altelier hebben, zijn niet fel genoeg naar mijn zin. Gelukkig heb ik nog even tijd om er naar te zoeken, want ik vrees dat het niet simpel zal zijn. Ik ben al in een paar doe-het-zelf zaken geweest en de Polen gebruiken duidelijk maar weinig felle kleurtjes in hun keuken of badkamer. Misshien heb ik deze zomer wel meer geluk in België?

Do jutra!

Cinema

2006-05-14T17:23:00.000+02:00

Vandaag ben ik met de kinderen naar de cinema geweest. Guy is in Rusland, dus die kon niet mee.

Omdat de kinderfilms hier po Polsku gedubd worden, regelt de PTO (parent-teacher-organisation) van bijna elke film wel een vertoning in het Engels. Dit keer was het lassie. We kunnen de tickets op voorhand op school kopen, met een bonnetje voor popcorn en frisdrank erbij. Ik ken mensen die dit 'koppelverkoop' zouden noemen, maar zo nauw zullen we het maar niet nemen ;-) Voor de kinderen is dit helemaal leuk, een hele zaal (of soms zelfs twee) gevuld met vriendjes van op school.
Omdat het weer vandaag toch maar halfslachtig is, vond ik het nog niet eens erg om binnen te zitten.

Straks krijgen ze pizza en dan is het feest gedaan, want morgen mogen we er weer vroeg uit.

Do jutra!

Vrijdag

2006-05-12T16:24:00.000+02:00

Ik ben vandaag weer een keer ingesprongen op school. Omdat 4th grade drie dagen weg was, moesten er een aantal leerkrachten vervangen worden. Ik word in de gang ook meer en meer aangesproken door leerkrachten zelf om ze te vervangen. Dit is typisch voor de periode van het jaar. Ze hebben allemaal een paar 'personal days' die ze mogen opnemen wanneer ze willen en de vrijdagen in mei zijn zeer populair! Alleen heb ik dan ook wel geen zin om binnen te zitten als het buiten stralend weer is.

Na school Luna en Sanne meegebracht en dan terug gegaan om Anne-Sophie ook op te halen. Ze lopen nu met z'n vieren in de tuin. Taifoon, de hond van de buren, zou wel willen meespelen, maar kan (gelukkig) niet door de draad. Dus hij zal het bij kijken en heen en weer lopen moeten houden.

De tuinman is deze morgen komen opdagen en heeft deftig gebruik gemaakt van het feit dat ik er niet was. De sproei-installatie is dus wel aangezet, maar de stukken zijn niet vervangen en een deel van de sproeiers werkt gewoon niet. Renata zei dat hij hier met moeite 15 minuten geweest is, of we daar dan zo lang op moesten wachten? Goeie vraag... Ik jaag er mij vandaag niet in op.

Do jutra!

Gestrikt

2006-05-11T17:19:00.000+02:00

Het is zover, ze hebben me gestrikt als vrijwilligster voor de jaarlijkse jazz-show van de groep waarbij Anne-Sophie les volgt.

Vorig jaar heb ik me nog stilletjes kunnen houden en hebben ze me niks gevraagd.... Want dat is mijn probleem. Meestal ben ik vrij goed in me stil houden in een hoekje en dan vragen ze ook niks. Ik vind dat hier gewoon zo veel tijd inkruipt die ik voor iets anders wil gebruiken. Maar als ze het vragen, dan krijg ik gewoon geen 'nee' over mijn lippen. Ik voel me dan onmiddellijk schuldig omdat de andere moeders wel naaien, plannen, kaarten verkopen, meehelpen en het duidelijk altijd dezelfde zijn die dit doen.

Gisteren heeft Veronica me gevraagd om zaterdag bij de eerste repetitie te komen helpen en 'hoorde ik mezelf antwoorden dat ik dat wel zou doen' (zou mijn vriendin Katrien zeggen).
Dit is uiteindelijk al opgelopen tot helpen met herstellen van kostuums en waarschijnlijk sta ik ook al op de lijst van vrijwilligers voor de generale repetitie en eerste show.
Op zich is dit niet zo erg. Maar dan moet je weten dat de show twee keer wordt opgevoerd, een zaterdag en zondag. Dat de eerste repetitie deze zaterdag van 13 tot 17h is, de volgende ergens op een woensdag na school en voor de generale moeten ze de zaterdagmorgen al in het theater zijn. We zullen daar dus een hele dag zitten, want de show begint pas om 17h. En dan de zondag nog een keer, want dan ga ik met Guy en Charlotte kijken.

Ik ga dit jaar mijn goede kant laten zien en vooral zorgen dat ik iemand leuk meesleur, dan wordt het nog plezant.
Als je mij dit twee jaar geleden zou hebben verteld, had ik waarschijnlijk heel hard gelachen en gezegd dat dit niet mijn ding was. Wie weet wat ik nog allemaal ga doen...

Do jutra!

Tuinmanperikelen

2006-05-10T16:57:00.000+02:00

Ik erger mij hier elke lente te pletter aan onze tuinman. Op zijn Pools komt die nooit opdagen wanneer hij had gezegd, heeft het dan opeens veeeeel te druk, zijn dochter is ziek, zijn werkmannen zijn er niet of...en dit vind ik persoonlijk de beste...zijn vrouw heeft hoofdpijn.

Dit jaar hebben we het al opgegeven om hem te vragen iemand te sturen om de tuin te onderhouden. Renata vond dit geldverspilling en doet het nu zelf. Wij zijn blij om haar wat extra te kunnen geven, ze heeft het harder nodig. Hij moest enkel komen om de lampen en de sproei-installatie, die hij geplaatst heeft, te controleren en aan te zetten.
Na twee weken zei hij al dat we een electricien zouden moeten zoeken om de kortsluiting bij de lampen te maken. De sproeiers zou hij wel doen. Eerst was het te koud, dan had hij het weer te druk en daarna regende het. Ik verdenk hem ervan het weerbericht te bekijken en te zeggen dat hij zou komen op een dag dat er regen voorspeld werd. Als alle planten compleet verdroogd zijn, zal hij er misschien een keer geraken.

Elke keer als ik een sms stuur of bel om te vragen waar hij blijft, antwoordt hij dat hij 'net zou bellen of sms-en...' of 'zeker zou komen, maar nu hij mij toch aan de lijn had, kan het niet overmorgen?' Vandaag weer net hetzelfde. Hij kan vandaag écht niet; hij gaat 'proberen' morgen of vrijdag te komen en hij gaat mij bellen.... Dat is zijn nieuwe manier. Onder het motto 'Don't call us, we'll call you'.

Ik heb veel zin om zelf die installatie in gang te steken, maar kan niet omdat er stukken moeten worden vervangen. Dus zal mij hier nog even verder moeten ergeren tot hij mijn gezaag beu is en eindelijk zijn werk komt doen.

Do jutra!

Nog 5 weken...

2006-05-09T18:09:00.000+02:00

en het schooljaar zit er alweer op. De zomervakantie begint op ASW de 15de juni.

Opeens moet er nog vanalles gedaan worden, vergaderingen met plannen voor volgend jaar, nog een moederdagoptreden van Charlotte, de jazz-show van Anne-Sophie, de eindceremonie voor de Brownies (scouts), veel te veel verjaardagsfeestjes en vooral te veel afscheidsfeesten. Vorig jaar leken er niet echt veel mensen te verhuizen, dit jaar des te meer. Ik krijg meer en meer de vraag 'jij blijft toch, of zijn jullie ook weg??'.

Iedereen plant ook al de zomer. Opvallend is dat zeer veel moeders met kinderen de hele vakantieperiode weg zijn. Vooral Italianen en Portugezen, maar ook de Zweden trekken naar hun 'zomerhuis'. En de Belgen...die gaan een week of twee naar België, even familie en vrienden bezoeken en komen terug. Wij blijken vaak ook van hieruit op vakantie te gaan met het gezin.
België is nu niet het uitgelezen vakantieland, dus dat zal er wel in meespelen. Maar Guy zou het toch niet echt appreciëren als ik het 2.5 maand aftrap en hem hier laat werken. Hij klaagt al tijdens de twee weken dat hij hier alleen is ;-) Eigenlijk is dit vaak ook wel een periode dat hij vroeger thuis is en een keer meer tijd heeft voor de kinderen. Ik vraag mij af hoe die andere vaders zich voelen als zij hier mogen werken en de rest van het gezin in Italië/Portugal aan het strand ligt.

Wij gaan in juni een paar dagen naar Mazurië en rond de 17de juli kom ik met de kinderen naar België, Guy komt iets later. Begin augustus zijn we een week in Frankrijk en dan weer even in België.
Haal jullie agenda's maar boven, we kunnen beginnen plannen!

Do jutra!

Feest

2006-05-08T14:33:00.000+02:00

We hebben zaterdag uiteindelijk de Spring Fair op school aan ons laten voorbij gaan. We hadden al genoeg te doen dit weekend.

Van de vorige verjaardagsfeesten heb ik hier al geleerd dat ongeveer de helft tot drie-vierde van de ouders antwoorden op de uitnodiging. Van de rest weet je dan dat er een deel wel zal komen en anderen niet. Je hebt dus een vaag idee over hoeveel kinderen er nu eigenlijk zullen zijn.
Wij wisten op voorhand dat 16 zouden komen, en met 10 die niet gereageerd hadden, had ik gerekend op een 20-tal kinderen.

Tot zaterdag, de kinderen bleven maar toekomen. Het feestje startte om 16h en zelfs een half uur later kwamen er nog toe. Uiteindelijk bleken 24 kinderen te zijn gekomen, slechts twee uitgenodigden waren er niet.
Anne-Sophie heel blij, vooral gezien ik haar gezegd had dat er misschien niet zoveel zouden komen, doordat er dit weekend 3 feestjes waren voor de kinderen van haar klas. Misschien ben ik dan de enige mama die dit van het goede te veel vindt en haar dochter doet kiezen?

Het feest was gelukkig niet thuis. We hebben dit zoals gewoonlijk in Child's Play, Lotje's vorige school gedaan. Ada en Kasia hadden een 'treasure hunt' voorbereid. Twee uur, veel geroep, gezang, gespeel en heel veel suiker later met een tevreden dochter huiswaarts gekeerd.

Gisteren is Charlotte naar Olivia's feest geweest en Anne-Sophie naar één van de kinderen uit haar klas. Veel heen-en-weer gereden dus.
Gelukkig konden we het weekend met een BBQ bij Katrien en Kojo afsluiten, dus niet alles was alleen voor de kinderen ;-)

Do jutra!

Weekend?!?

2006-05-06T10:08:00.000+02:00

Normaal hebben we rustige weekends, met af en toe wat plannen. Maar daar komt deze week niks van in huis.

Gisteren ben ik 's morgens naar een shoppingmall gereden, waar er naar het schijnt een winkel zou zijn met een heleboel spullen voor verjaardagsfeestjes. Ik ben van een kale reis terug gekeerd want die 'super' winkel was op zijn Pools, niet veel soeps dus. Het erge was dat ik Charlotte, die wat ziek was, zelf heb moeten meenemen omdat Renata wat later kwam. En dat ik nu nog naar een andere winkel mag trekken.

's Namiddags ben ik bij Anne-Sophie in de klas gaan helpen. Zij had na school een playdate, waar ik haar rond kwart voor zes, toen ik net op school gedaan had met opruimen van de klas en briefen van de juf, gaan ophalen ben. Vlug naar huis gekomen om haar spullen op te halen, want ze had nog een 'sleep-over' ook. Omdat ik de vorige twee keer al nee gezegd had, heb ik haar nu wel laten gaan.
Deze morgen om 7h beginnen bakken voor Anne-Sophie's feest deze namiddag. Om 8.45h haar gaan halen bij Vedika en verder bakker gespeeld.

Vandaag is het ook nog 'Spring Fair' op school en daarna Anne-Sophie's feest. Morgen gaat Charlotje van 11 tot 13h naar een verjaardagsfeest en Anne-Sophie van 15 tot 18h. Ze had nog een uitnodiging voor een ander feestje morgen van 12 tot 14h, maar dat werd mij toch net iets te veel. Want we gaan om 16h al allemaal samen naar een BBQ.

We zullen maandag verlof nemen om uit te rusten denk ik. (Raad eens wie niet??? - Guy)

Do jutra!

Het harde expat-leven..

2006-05-04T14:29:00.000+02:00

Het is buiten 22°C, de zon schijnt, de kinderen zijn weer op school en een paar vriendinnen (vlnr Brigitte, Michele, Marie-Isabelle en Manon) hier thuis voor de 'lunch'. Het expat-leven is soms toch écht wel lastig ;-) We 'moeten' hier gaan shoppen, bij elkaar koffie drinken en lunchen..... terwijl onze mannen hard werken.
Meer expat-cliché dan vandaag kan bijna niet. En we vonden het nog gezellig ook! Er staat zelfs al een nieuwe datum vast, kwestie van de laatste paar weken school zo goed mogelijk te benutten.

Michele had Leah meegebracht. Die kreeg meteen genoeg aandacht, het is ook zo'n schattige baby. Brigitte moet binnen een vijftal weken bevallen, dan hebben we nog zo'n hummeltje om over te 'oohen' en 'aaahen'.

Lilly was er ook. Vermits ze niet wou opschuiven, zodat ze ook op de foto kon, krijgt ze er één van haar alleen (zal ze zeker blij mee zijn!).

Nu de kinderen op school ophalen, die gaan dan nog zwemmen. En verder gewoon genieten van deze dag!

Do jutra!

Superlang weekend

2006-05-03T20:36:00.000+02:00

Omdat zowel 1 als 3 mei hier een feestdag is, hadden we een superlang weekend. Guy was bij de gelukkigen die dinsdag ook niet moesten gaan werken. De kinderen hadden maandag en dinsdag wel school, maar een vierde van de leerlingen van de elementary school is gewoon niet gekomen.

Dinsdag ben ik met mijn shopaholic echtgenoot naar de grootste shoppingmall getrokken. Als resultaat hebben onze dochters een heel nieuwe zomergaderobe. 's Avonds zijn we bij Keren en Itai gaan BBQ-en. Zolang ze hier nog zijn, moeten ze ervan profiteren, het afscheidsfeest komt steeds dichterbij...

Vandaag gezellig thuis gebleven, in de tuin gezeten, het huis opgeruimd. En de was en de strijk gedaan! Renata heeft vijf dagen verlof, dus moest zelf de handen uit de mouwen steken.

Daarnet kwam de Poolse buurman nog vragen of niet we niet mee kwamen eten met ....de barbeque! De twee dochters waren ook thuis, dus hadden we vertalers. Maar met mijn half Pools en de buurvrouw haar half Engels lukte het ook wel. Ze hebben een reuzegrote hond, Taifoon, waar Lotje bang van is. Anne-Sophie wonder boven wonder niet, zij wou er wel mee spelen. Ze had even over het hoofd gezien dat hij haar zonder moeite tegen het hekken kan duwen ;-)

Kortom, leuke dagen, mooi weer, op bezoek bij vrienden....zalig toch?

Do jutra!

Oranjebal

2006-04-30T10:15:00.000+02:00

Ondanks verhalen over vroegere Oranjebals, waar er op tafel werd gedanst, hebben we het toch aangedurfd om er naartoe te gaan.
We zijn er geraakt, hebben lekker gegeten, veel gepraat, gedanst, goed gelachen, een karikatuur van Guy laten tekenen en hebben zelfs bevestiging gekregen van de verhalen over op de tafel en de zilveren borden dansen ;-) Ik vermoed dat dat één van de legendarische bals zal geweest zijn. Gisteren heeft iedereen het toch maar bij de dansvloer gehouden.

We zijn blij dat we vandaag nergens naartoe moeten. Het blijkt dat we toch niet meer zo vlug recupereren als vroeger. Ik ga vandaag trouwens genoeg werk hebben om die twee bussen haarlak
uit mijn haar te krijgen.
Ik heb er gisteren (of eigenlijk heel vroeg deze morgen) alle spelden uitgehaald. Maar deze mrogen stonden alle lokken nog op dezelfde plaats vastgeplakt.

Humor

2006-04-28T14:06:00.000+02:00

Guy en ik heb al maandenlang en discussie waar we niet uit komen.

Hij zegt dat de mensen bij hem op kantoor altijd lachen om zijn moppen en opmerkingen. In tegenstelling tot mezelf, die alleen zegt dat ze wel heel flauw zijn.
Ik ben er van overtuigd dat ze dat alleen doen, omdat hij de baas is....

Guy kan geen moppen vertellen, Anne-Sophie kan dit zelfs beter. (Ik verdenk hem er trouwens van de grappen van zijn dochter op kantoor te vertellen.) En de grappige opmerkingen waarmee ze zogezegd lachen, zijn volgens mij regelmatig 'steken onder water'. Dus ik vermoed dat ze dan maar groen lachen.
Toch blijft hij bij hoog en laag beweren dat ze er écht mee lachen en dat ik de enige ben die zijn vorm van humor niet grappig vindt.

Vermits wij er niet in slagen om te weten wie er nu gelijk zou hebben en ik dit moeilijk aan de mensen van zijn team kan gaan vragen, is het aan jullie.
Lachen ze enkel met de moppen omdat hij de baas is of niet? Voor degenen die Guy kennen, is oordelen over zijn gevoel voor humor wel gemakkelijk. Maar hij denkt ook dat niemand met een grap of opmerking zou lachen, alleen omdat het de baas is die hem heeft verteld, hoogstens even glimlachen?

We zijn benieuwd...

Do jutra!

Hiep hiep hoera!

2006-04-27T13:52:00.000+02:00

Guy is vandaag jarig!
Ik ga niet vertellen hoe oud hij is, maar Keren merkte gisteren op dat het toch nog geen jaar geleden kon zijn dat we zijn veertigste verjaardag gevierd hebben ;-)

Voor de foto ben ik moeten gaan zoeken tussen deze van vorige zomer. De enige recente foto is niet eens scherp. Misschien moet ik mijn echtgenoot toch iets vaker digitaal vastleggen, als bewijs voor later, dat hij echt deel uitmaakte van ons gezin.
Hij is (natuurlijk) gewoon gaan werken, maar heeft wel cupcakes mee om de mensen in zijn team te trakteren.
Volgende week werkt hij enkel donderdag en vrijdag, maar de kinderen hebben enkel woensdag vrijaf. Dus kunnen wij samen op stap.

Do jutra!

Amazing Art night

2006-04-26T11:41:00.000+02:00

Elk jaar organiseert de school in april of mei de 'Amazing Art Night'. Gedurende het hele jaar worden er van elke opdracht die de kinderen in art-class maken de beste bijgehouden voor deze tentoonstelling.
Vooral de projecten van middle en high school zijn de moeite, maar ook bij deze van elementary zitten zeer mooie dingen. De les is duidelijk niet te vergelijken met de tekenles die ik vroeger één keer per week op school kreeg!

Voor de kinderen is het vooral leuk om hun eigen kunstwerken terug te vinden in de gangen. Want zoals we van het Amerikaanse systeem gewoon zijn, wordt niemand uitgesloten en heeft iedereen tenminste 1 werk in de tentoonstelling hangen.

De elementary tower was vorig jaar gevuld met vissen en hangt nu vol met vogels in alle vormen en kleuren. Het tweede leerjaar heeft er gemaakt met papier-maché.

Omdat Charlotte in Pre-K nog geen aparte art-class heeft, hangt er van haar nog niets. Anne-Sophie had dit jaar 3 werkjes (vorig jaar zelfs 4), een vogel en twee andere tekeningen. Ze heeft haar tekentalent zeker niet van mij ;-)

Anne-Sophie is jarig!

2006-04-25T08:03:00.000+02:00

Vandaag ben ik jarig. Ik ben nu al 8 jaar.

Van Oma en Opa en Bonnie en Bompa heb ik een e-card gekregen. Het was de zelvde. Maar ik vind hem wel heel mooi!
Ik heb ook kadootjes gekregen. Een boek van Oma en Opa en mooie kleertjes van Tante Yvonne en Nonkel Jurgen. En van mama en papa een kussen van Diddl en een pet en boeken.

Mama heeft cake gebakken om mee te nemen naar de klas. Het was vanillecake. Iedereen vond het heerlijk en alles is op.

Nu is papa thuis gekomen en gaan we naar de Mc Donalds. Joepie!

veel groetjes van Anne-Sophie

AS had dit stukje gisteren al geschreven, maar elke keer ging er iets mis bij het opladen. Sabine

BBQ

2006-04-23T19:07:00.000+02:00

Omdat het weer zo zalig is, hebben we vrijdag besloten dit te vieren met onze eerste BBQ. Katrien en Kojo (een koppel Belgen) waren onmiddellijk bereid om te komen. Ook Keren en Itai (uit Israël) waren erbij. Samen met al onze kinderen waren we uiteindelijk met 13.

Het toffe hieraan is, dat van zodra ik ze had uitgenodigd, zowel Katrien als Keren vroegen wat ze mochten meebrengen. Iedereen helpt ook met afruimen en dergelijke, loopt binnen en buiten in de keuken, zodat je niet het gevoel hebt de hele boel te moeten verzorgen.
De kinderen hebben in de tuin gelopen, gespeeld, gegeten. En wij hebben veel gegeten, veel gelachen en een zalige zondag gehad!

Keren en Itai (die deze zomer terug verhuizen en erg gemist zullen worden) vroegen waarom Belgen altijd veel te veel eten maken. Elke keer ze hier komen eten, lijkt het alsof ik voor een heel leger gekookt heb. Katrien maakt ook altijd veel meer dan nodig is. Ze vragen zich af of dit typisch Belgisch is? En of hier een reden voor is, mischien door iets uit de geschiedenis?

Wij konden alleen zeggen dat we zo opgegroeid zijn, stel je voor dat je niet genoeg zou hebben!

Ik hoop dat jullie een even fijn weekend gehad hebben,

Do jutra!

Sorry hoor!

2006-04-21T17:13:00.000+02:00

Deze namiddag moest ik voor de verandering door het centrum van Warsaw. Ik wou op de ambassade eindelijk de paspoorten voor de kinderen in orde brengen.

Het was net rond 15h, dus heel druk. Toen ik voor een rood licht stond te wachten is er een 'oudere dame' (ik houd het beschaafd) tegen mij gereden. Ze had ofwel niet gezien dat het écht wel rood was, of wist de rem niet zijn. Na het eerste verschieten, haal ik de sleutels van mijn auto (genoeg struikroversverhalen gehoord) en stap uit. Mevrouw maakt helemaal geen aanstalten om dit te doen. Als ze ziet dat ik echt achteraan mijn wagen ga kijken, komt ze er ook uit en zegt 'Bardzo Przepraszam' -het spijt mij erg-. Omdat we midden op een drievaksbaan stonden, keek ik hoe we het vlugst aan de kant konden gaan staan. Mevrouw zegt nog een keer dat het haar spijt, stapt in haar auto en rijdt me voorbij.... Euh?? Hallo???

Toegegeven, zij heeft geen schade en ik weinig, maar dan nog?!?
Ik had al een paar keer gezien dat mensen hier bij kleine ongelukken even kijken, weer instappen en gewoon wegrijden. Vaak nog voor het weer groen geworden is. Niks gebeurd.
Dus als je in Polen een ongeluk hebt, draai je ruit even open, zeg gewoon 'bardzo przepraszam' -bardzoo psjeeprasjam- en dan rijd je fluitend verder!

Het ergste was dan nog, dat toen ik eindelijk aan de ambassade stond deze dicht was... Jaaa, ik had op de site moeten kijken, ja ik had eerst kunnen bellen.. Maar toch... Heb even gegild, even maar, maar wel LUID!!!

Zwemles

2006-04-20T18:24:00.000+02:00

Omdat het nu toch vakantie is, zijn de kinderen vandaag nog een keer gaan zwemmen met Ada. Ik had tijd genoeg, dus ben gebleven om te kijken. Anne-Sophie zwemt nu liever onder dan boven water, terwijl ze een half jaar geleden nog geen spatje in haar gezicht wou. Ook Charlotte plenst gezellig rond en wil ook zonder 'noodle' leren zwemmen.
Zonder zwemvliezen lukt het bij Anne-Sophie nog niet echt. Ada gebruikt nu een plankje om haar te leren haar armen recht voor zich te houden, want die blijft ze plooien. Ik weet wel niet goed waarom ze hier eerst Free-Style (crawl) aanleren in plaats van schoolslag, maar blijkbaar zou dit in nog landen de gewoonte zijn.

Het voornaamste is dat ze nu graag gaan
zwemmen, zonder eerst een uur op de rand te zitten omdat ze bang zijn. Zalig.

Spring Break

2006-04-19T20:53:00.000+02:00

Deze week is het op ASW Spring Break en wat doen we dan de hele dag?

Met de kinderen naar de kapper gaan, waar we maar een half uur moesten wachten en al aan de beurt waren. Eindelijk weer wat kortere kopjes. Vooral van Lotje's haar is een goed stuk af.
Daarna pasfotos gaan maken voor de vervanging van hun reispas die al verlopen is. Stel je voor dat ze ons op weg naar oma een opa aan de douane tegen houden. Wat boodschappen doen, want ook als papa niet thuis is, moet er hier gegeten worden.

En om dat allemaal te kunnen doen ging mama wat cash geld afhalen met haar Belgische Visa-kaart, die ze eigenlijk alleen in de winkels gebruikt en waarvan ze de code dus niet goed kent omdat we hier in de winkels meestal een handtekening moeten zetten. De computer van de bank weet dat mama vorige week ook al wat met die code geprutst heeft en dat ze blijkbaar nog niet slimmer geworden is, dus beslist maar om die kaart niet terug te geven. Oeps! Anne-Sophie's commentaar: 'en dat zijn maar 4 nummertjes die je moet onthouden?' Charlotte was eerder bezorgd over wat 'papa' hiervan ging zeggen en of we nu helemaal geen geld meer hadden? Toen ik haar daarover gerust gesteld had, zei ze alleen maar 'Domme mama toch! Gaan we dan nu naar Luna?'

Soms kan ik zo kwaad worden over mijn eigen stommiteiten. Weer een hele rompslomp om die kaart terug te krijgen. Dan denk ik dat ik veel gedaan krijg op een dag en geef mezelf weer extra werk.

Maar een gezellige namiddag (en halve avond) bij Manon en dochters maakt veel goed!
De kinderen zijn doodmoe van het spelen in bed gevallen en Manon heeft gelukkig niet té hard met mijn onnozelheid gelachen.

Do jutra!

Principes

2006-04-18T16:32:00.000+02:00

Het is tegen mijn principes om kinderen geld te geven als ze iets goed gedaan hebben, op school moeten ze voor zichzelf hun best doen. Dat ga ik niet belonen met geld. En ook voor het weinige dat ze in huis moeten doen, ga ik hen echt niet betalen.
Maar nu zijn we er toch mee begonnen.

Anne-Sophie kan al een tijdje zwemmen, maar sindsdien leert ze maar zeer traag bij. Ze vindt altijd wel een reden waarom ze een oefening niet kan.
Charlotte zit in een 'Ik wil'- fase. Playdates waarbij ze ziet wat andere kinderen allemaal hebben, helpen daar ook niet aan mee... De kinderen krijgen eigenlijk alleen speelgoed met hun verjaardag, van de Sint en met Kerst. Maar voor Lotje valt dit allemaal binnen 1 maand, dus moet ze altijd wel heel lang wachten.

Dus hebben ze nu elk een spaarpot gekregen en krijgen ze nu wat geld, als ze tijdens de zwemles goed hun best gedaan hebben. Het gaat uiteindelijk elke keer maar over 2 tot 4 Zlotys, ongeveer 0.50 tot 1 Euro.
De bedoeling is om Anne-Sophie te motiveren nog verder de oefeningen te doen, zodat ze deftig leert zwemmen en Charlotte te laten beseffen dat alles wat zij 'wil' ook geld kost en dit niet zomaar voor het rapen ligt.

Het resultaat is dat ze vandaag allebei supergoed gezwommen hebben. Ze hebben allebei grotendeels hun angsten overwonnen, duiken onder water naar voorwerpen, zwemmen met het gezicht mooi in het water en doen wat Ada vraagt. Met haar zwemvliezen aan gaat Anne-Sophie vlug vooruit. Ze krijgen nu ook doelen van wat ze binnen een bepaalde tijd moeten leren, zodat ze iets hebben om naartoe te werken.

Ada (de zwemjuf) heeft gelachen en gezegd dat ik ze binnen een jaar niet meer zo gemotiveerd krijg met 3 zlotys... We zullen zien hoe lang het duurt.

Do jutra!

Wielkanoc

2006-04-17T09:24:00.000+02:00

Het paasweekend is alweer bijna voorbij.
Nog een half dagje voor Guy, die deze namiddag voor de rest van de week vertrekt. Maar voor de kinderen is Spring Break nog maar net begonnen, dus die hebben nog een hele week in het vooruitzicht.

In Polen is Wielkanoc (Pasen) even belangrijk als Kerst. Je ziet op straat allemaal mensen lopen met mandjes, gevuld met eten, die ze op zaterdag in de kerk laten zegenen. Op zondagmorgen wordt dit dan gegeten. Wat ik opvallend vond, is dat iedereen ook naar het kerkhof lijkt te gaan. Aan de poorten was het bijna even druk als met Allerheiligen.
Op Paasmaandag is het hier Śmigus-dyngus of 'Wet Monday'. Blijkbaar zou het waterverbuik in Polen die dag beduidend hoger zijn dan anders en de kans dat je nat wordt is zeer groot. Soms blijft het bij een paar druppels, maar je kan evengoed een emmer over je heen krijgen. Ik vraag me af of ze zelf nog weten waar dit gebruik vandaan komt.

Wij hebben het gehouden bij op zaterdag een lunch met een Duitse collega van Guy, die in Polen op bezoek was met haar vader. Gisteren hebben de kinderen eieren geraapt in de tuin en zijn we met vrienden gezellig gaan brunchen.
En vandaag blijven we thuis. Charlotje heeft van haar juf verf gekregen om eieren te shilderen. Dus de kinderen weten meteen wat te doen. Ze willen daarna 'egg-hunt' spelen in huis. Ik zal de eieren in hun mandjes maar regelmatig gaan tellen...

Do jutra!

Nederlands??

2006-04-14T14:03:00.000+02:00

Ik heb al een aantal keer moeten uitleggen welke taal wij nu eigenlijk spreken. 'Dutch' zei ik dan altijd. Maar vaak kennen ze ook Nederlanders en begrijpen het dan toch niet goed, want dat klinkt helemaal niet hetzelfde. Jaja, eigenlijk spreken wij Vlaams, en dat klinkt anders dan Hollands, maar het is allebei Nederlands... Euh....nog meer verwarring.

Meestal houd ik het er nu op dat Nederlands de juiste benaming is voor de taal en dat het grammaticaal dus één taal is. Maar dat we een andere uitspraak hebben en soms een iets anders taalgebruik, regio-gebonden dus Vlaams-Hollands.

Dat 'soms' andere woordenschat gebruiken, komt meer voor dan ik dacht.
Als ik met Manon of haar dochters spreek, gebeurt het meer dan eens dat we elkaar maar raar aankijken. Chiara denkt waarschijnlijk dat haar mama met héél rare mensen omgaat en kijkt gewoon naar Manon als ze weer niet weet wat ik wil zeggen. Want mama verstaat dat rare taaltje gelukkig wel.
Luna wist absoluut niet wat ik bedoelde, toen ik haar vroeg om een 'tas' voor haar melk uit de kast te pakken. En Manon vertelde vandaag dat ze Luna een 'colbertje' had aangedaan. Nu weet ik gelukkig dat het kind er altijd leuk gekleed bijloopt en maakte ik me nog geen zorgen ;-) Maar ik had geen flauw idee wat ze bedoelde! Volgens haar had ik dat moeten weten, want het is toch en Frans woord?!?

Uiteindelijk is het gewoon leuk om een keer goed te lachen en komen we heel goed overeen.
Zij in het Hollands en ik in't Vlaams. En soms een beetje gemengd.

Dus...

Nou, Doe-oeg!!

Tuxedos en lunch

2006-04-13T16:31:00.000+02:00

Guy heeft vandaag en dagje verlof genomen en met de kinderen op school, geeft dit ons tijd om samen een stapje in de wereld te zetten.

Hij had nog een tuxedo nodig voor het 'Oranjebal' eind april, dus zijn we daarnaar op zoek gegaan. En we hebben er zelfs één gevonden! Hoera! Niet met een bolletjes-motief strik zoals op de foto, een effen zwarte vond ik al genoeg.
De broek was te lang, maar die hebben ze vlug even ingelegd, zonder dat we hiervoor moesten betalen. De Poolse klantvriendelijkheid gaat er op vooruit (alleen niet in alle winkels).
Dat 'vlug' mag je wel erg letterlijk nemen. We waren rond 12.00 in de winkel, hadden bijna onmiddellijk iets gevonden, zijn gezellig samen iets gaan eten en mochten daarna alles al ophalen. Zalig, dan hoef ik daarvoor niet meer speciaal naar het centrum te rijden.

Tijd te hebben om samen in een restaurant -dat niet kindvriendelijk hoeft te zijn- te gaan eten, is echt wel luxe. We proberen dit toch af en toe te doen. Het probleem is dat ik normaal al om 14.45h terug op school moet staan en we dus weinig tijd hebben. Maar vandaag heeft Manon (mijn rots in de branding en Nederlandse steun en toeverlaat ;-) hé Manon?) Charlotte aan de klas opgehaald. Dus moest ik me helemaal niet haasten.

Guy's gsm heeft de hele dag niet één keer gerinkeld en hij heeft zelf maar één keer gebeld. Nu heeft hij nog een 'tele-conference', maar hij is thuis. Dus dat uurtje kan er wel af, dan kan ik tenminste even de pc gebruiken! Ik ben al blij dat er maar één was en niet midden in de namiddag.

Do jutra!

Publiek transport à la Polonaise

2006-04-12T21:19:00.000+02:00

Voor diegenen die de realiteit van het publiek transport in Polen eens pittig geschreven willen proeven. Een echte aanrader: p3 - It's a blog about Poland: Choo choo boo boo

Happy reading!

Caught in the middle

2006-04-12T17:23:00.000+02:00

Vandaag tussen alle actviteiten door nog een probleem met m'n poetsvrouw opgelost.

Ik had haar, tegen Guy's raad in (en deze keer bleek hij gelijk te hebben), aan een vriendin aanbevolen. Haar inwonende poetsvrouw had haar been gebroken.
Renata zou daar dinsdag en donderdag gaan poetsen tot zij iemand gevonden had. Dacht ik. Gisteren namiddag hoorde ik (van de vriendin) dat ze Renata gevraagd had om bij haar te komen inwonen, maar ik moest me geen zorgen maken, ze zou nog bij mij kunnen werken ook! En dat ze haar genoeg geld had aangeboden, zodat ze niet kon weigeren!
Deze morgen had ik dan Renata overstuur aan de lijn om te zeggen dat ze daar om een aantal redenen helemaal niet meer wou gaan werken.
Oeps.

Ik mocht dat gaan regelen, zonder op tenen te trappen. Heb geen zin om hierover ruzie te maken met die vriendin en wil ook mijn poetsvrouw niet kwijt. Dan maar uitgelegd dat het te veel werk was om samen te doen en Renata dit niet op lange termijn zag zitten. Pfff.
Dan wil een mens al een keer iets goed doen!

Art class

2006-04-11T14:00:00.000+02:00

Vandaag voor de tweede keer naar de artclass geweest.

Ik moest eerst m'n ontwerp afmaken. Maar omdat ik nog niet beslist heb of ik het tafeltje nu rond ga houden of toch vierkant, heb ik het rond stuk dat ik nu al heb op hout over getekend. Dan kon ik al beginnen met het kiezen van de kleuren. Daarna zal ik dan nog iets moeten vinden om de hoeken op te vullen als het toch een vierkant wordt.

Schilderen was leuk. Het ziet er uit alsof ik niet goed weet waarmee ik bezig ben en de reden hiervoor is dat ik inderdaad niet weet wat ik aan het doen ben. Beetje experimenteren met wat eventueel misschien mooi zou kunnen zijn. De linkerkant met oranje op de achtergrond was een voorstel van Wojtek (de kunstenaar), maar vind ik niet zo mooi. Ik zie liever geel.
Mijn probleem is, dat ik wel weet wet ik niet mooi vind, maar het dan veranderen zodat ik het wel mooi vind, is een ander paar mouwen.

Anne volgt al een hele tijd schilderles en wil nu van een schilderij van een zwaan een mozaïek maken. Je ziet duidelijk het verschil in niveau van tekening ;-) Ik heb iets abstracts gekozen, dan hoef je niks te herkennen. zij heeft nu wel het probleem dat het ze alles in detail geschilderd heeft, dan is het moeilijker om tegels in die kleuren te vinden. Bij mij zal het niet zo nauw steken!

Valerie (een Belgische, maar Franstalig) maakt sculpturen met ijzerdraad. Ze heeft al een paar heel mooie dingen staan. Ook de schilderijen die de anderen in deze les maken, zijn echt wel de moeite.

Ik...ik vind het plezant...en daar gaat het uiteindelijk toch om.

Volgende week geen les, want dan is het hier op school Spring Break. Ik zal jullie daarna op de hoogte houden van mijn verdere geknoei!

Do jutra!

Weekend...

2006-04-10T09:34:00.000+02:00

Voor de kinderen: paasmandjes maken en zoveel mogelijk van het meegebrachte knutselgerief gebruiken, in de tuin spelen, op straat fietsen, pizza eten, af en toe ruzie maken, lezen tv kijken en 's avonds doodmoe in bed vallen.

Voor de mama: vlug een paar boodschappen doen, wachten tot de alweer uitgevallen electriciteit er terug is, bloemen planten, de nieuwe creuset-pot die oma en opa hebben meegebracht inwijden, genieten van het heerlijke weer (17°C!!) en toch ook een beetje lachen met de Polen rond ons die al hun barbeque hebben buiten gehaald.

Voor allemaal: veel te vlug voorbij!

Do jutra!

Bloemenmarkt

2006-04-06T18:18:00.000+02:00

Deze morgen samen met Manon en Chiara naar de bloemenmarkt geweest. Twee pakken tulpen, takken voor onze 'paasboom' en knutselgerief voor de kinderen gekocht. Die hebben vorig jaar ook zelf een mandje versierd, waarmee ze dan op Paaszondag de chocolade eieren in de tuin gaan zoeken.

Omdat er vandaag en morgen 'parent-teacher conferences' (oudercontact) op school zijn, stoppen de lessen om 12.30h. Een hele namiddag voor de kinderen om samen te spelen en ze konden zelfs buiten! En wat doen de mamas dan? Zitten kletsen natuurlijk!

Do jutra!

Bouwvakkers..deel 2

2006-04-05T18:39:00.000+02:00

Ze zijn er, de bouwvakkers. Gisteren hebben ze de caravan, waar die mannen in blijven wonen zolang ze hier werken, afgezet. Toen ze het huis naast ons gebouwd hebben, woonden ze er zelfs tijdens de winter in...toch niet erg comfortabel. Wij vermoeden dat er toch een vijftal mannen samen in verblijven. Ik wil mij zelfs geen vragen stellen over hygiëne, ik moet het echt niet weten.

Dus nu heb ik elke keer ik thuis vertrek of toekom genoeg bekijks. We wonen in een doodlopende straat, dus veel auto's komen hier niet. Geen wonder dat die mannen elk excuus gebruiken om te stoppen met werken. Zelfs ik in mijn autootje ben interessant genoeg ;-)

Ik heb deze middag een paar fotos genomen van op ons terras aan de slaapkamer. Eentje had mij direct in de gaten en keek toch niet erg vriendelijk. Hij had toch tenminste kunnen lachen voor de foto. Zeker omdat hij nog één van de beter uitziende is.

Omdat de fotos met digitale zoom gemaakt zijn, is de kwaliteit niet schitterend, maar geloof me, je mist niks. En ik ben nog altijd op zoek naar knappe bouwvakkers!

Do jutra!

Mozaïek

2006-04-04T14:24:00.000+02:00

Deze voormiddag ben ik met Katrien naar de artclass geweest. Ik ken een aantal van de vrouwen die daar elke week gaan schilderen en we hebben al meerdere keren discussies gehad over of iedereen nu echt kan leren tekenen en schilderen of niet...en we zijn er nog niet uit.
Maar ze hebben me toch zo ver gekregen dat ik ben mee gegaan .

En ik vond het nog leuk ook. Ik heb me niet aan het schilderen gewaagd, maar ben een mozaïek begonnen. De bedoeling is dat het ooit een kleine tafel (60 op 60cm) wordt.
Deze morgen heb ik dus 3 uur in boeken gekeken en een ontwerp gemaakt. Het is nog niet helemaal af, maar het wordt wel iets. Volgende keer moet ik de tekening afwerken en daarna schilderen. Het laatste eigenlijk alleen om de kleuren te bepalen voor je de steentjes kan beginnen leggen.

Ik had een aantal prints gekregen als idee, maar omdat ik helemaal niet kan tekenen, heb ik daar stukken van gekopieerd en de stukken die ik niet mooi vond met iets anders ingevuld. Zo is het wel makkelijk natuurlijk...
Wojtek (de schilder die samen met zijn vrouw Ania de lessen runt) zegt dat hij me terwijl ik daar toch ben ook nog gaat leren tekenen. We zullen wel zien of het hem lukt....

Do jutra!

Op stap.

2006-04-03T18:31:00.000+02:00

Gisteren ben ik met Manon op stap geweest. We hebben onze dochters bij de respectievelijke papas gelaten en zijn naar Centrum Mody geweest. Dit is een outlet shoppingcentrum, met vooral avondkledij. De oogst: een kleed, bijpassende sjaal en schoenen voor mij, want het 'Oranjebal' (van de Nederlandse vereniging) komt eraan.

We (vooral Manon dan) hebben goed moeten zoeken, want sommige kleren waren echt vreselijk. Als ik er dus eind april belachelijk zou bijlopen, steken we het collectief op haar ;-)
Omdat het winkelen zeer vlot gegaan is, zijn we samen gaan lunchen. Elk een glas wijn, een pizza of pasta en een gezellige babbel. We zijn toch vlug tevreden...

Gisterenavond dan nog met twee andere koppels bij Turkse vrienden heel lekker gaan eten, veel te laat in ons bed geraakt en vandaag dus moe. Ik denk dat ik straks vroeg naar m'n bed zal trekken.

Do jutra!

"Daar is de lente, daar is de zon...."

2006-04-02T15:29:00.000+02:00

Het lijkt alsof de lente nu volop besloten heeft om z'n intrede te doen. Daar waar er vorige week nog volop sneeuw lag toen ik met opa naar Treblinka geweest ben, is hier in Warszawa alles nu weg.

Tijd om met het lentewerk in de tuin te beginnen dus. We zijn met z'n allen op voorbereidend onderzoek geweest naar de Obi en brachten al het één en het ander mee. Ook voor de kinderen. Ze mochten elk een zakje met bloemzaadjes kopen. Vandaag hebben we ze dan geplant.
We zullen eens zien wat het geeft....

Deze namiddag heb ik de kinderen ook vlug buitengestuurd om van de zon en de buitenlucht te profiteren. De tuin zal toch een grondige opknapbeurt nodig hebben in de volgende weken. Het was ook voor de tuin afzien deze winter.

Father-daughter dance

2006-04-01T18:31:00.000+02:00

Gisterenavond zijn Guy en Anne-Sophie naar de 'father-daughter dance' van de girlscouts geweest. Dit is het tweede jaar dat Anne-Sophie tweewekelijks na school naar de 'brownies' gaat, en de dansavond is voor haar en haar vriendinnetjes echt wel een hoogtepunt. Een hele avond aandacht van papa en er nog mee dansen ook.....
Het feit dat ze (op z'n Amerikaans) allemaal ook nog een 'balkleed' aan moeten hebben, vindt ze prachtig.

Charlotte mocht niet mee, omdat ze nog te jong is om naar de scouts te gaan. Maar ze is al vastbesloten om dit volgend jaar ook te doen, want dan mag ze ook gaan dansen! Guy zal dan zijn twee dochters mee mogen nemen.

Do jutra!

Charity

2006-03-31T18:50:00.000+02:00

Ik vermoed dat dit ook iets typisch Amerikaans is, want op de school van de kinderen is 'charity' echt wel iets belangrijk.
In het najaar lopen of zwemmen ze zoveel mogelijk rondjes of banen en verzamelen zo geld voor Unicef. En in het voorjaar is er weer een hele reeks, waarbij elk leerjaar iets anders doet. 5th grade deed een 'bookswap', 3rd grade heeft spring-o-grams verkocht die je naar gelijk wie in school kon laten sturen. 1st grade heeft popcorn verkocht, kindergarten zal touwtjespringen, 2nd grade had 'coinkies' (varkentjes) overal in school gezet en gingen rond om geld in te zamelen. En pre-kindergarten heeft vandaag suikerspin verkocht. Dus mochten de mama's vandaag elk om beurt een uur gaan staan draaien.

Ik dacht dat ik dit wel effen zou doen....niets aan....pffff. Ik hang vol, maar dan ook echt vol met suiker. Want elke keer dat je het potje in het midden moet bijvullen, wordt je getrakteerd op een suikerdouche. Gelukkig had Catrin (een Zweedse mama) een schort bij, die Merethe (een Noorse mama, zie foto) na mij ook nog gedragen heeft.

Maar we hebben er hééél veel verkocht, want de juf is zelfs nog suiker moeten gaan bijkopen. Dus veel geld voor het verzorgingstehuis voor zieke kinderen hier in Warszawa, want daar gaat al het geld naartoe.

Do jutra!

Gezocht: knappe bouwvakker.

2006-03-30T14:24:00.000+02:00

De sneeuw is weg en ze zijn er weer...de bouwvakkers. Dit keer niet naast ons huis, maar aan de overkant van de straat. Dat komt ervan als je in een wijk woont waar nog volop gebouwd wordt.

Maar dit jaar zou ik toch graag een keer een paar knappe bouwvakkers willen. Zodat als ik in de tuin wat zit te genieten van de zon, er ook nog af en toe iets te zien valt. Het hoeft geen Mister World te zijn, maar die schriele tandenloze oude mannetjes van vorig jaar waren ook maar niets... Een vriendin had voorgesteld om Coca Cola (light) te gaan brengen, maar dat heeft ook niet echt verbertering opgeleverd ;-)

Dus bij deze...als er een knappe, jonge bouwvakker werk zoekt, hier is er genoeg. En ik zal dan af en toe eens fluiten en misschien zelfs Coca Cola brengen.

Do jutra!

Verassing

2006-03-29T18:48:00.000+02:00

Oma en opa zijn deze namiddag terug naar België vertrokken. Charlotte was gisteren al aan het wenen omdat ze zouden weggaan.

Om mijn dochters wat af te leiden, wou ik ze toch een beetje verwennen. Ik heb deze avond gezegd dat ze mee moesten naar een winkel. Die twee in de auto krijgen om te gaan winkelen is wel niet evident, het heeft even geduurd voor ze mee gingen. En dan zijn we naar de McDonalds geweest. Dit is iets wat we zeer zelden doen, eigenlijk praktisch niet buiten op hun verjaardag.

Toen we de parking opreden, geloofden ze eerst niet dat we echt zouden gaan en begonnen dan te springen in de auto. Ik ben dus met twee zotgedraaide, springende kinderen daar binnengestapt. Ze bekeken ons toch maar een beetje raar, zo zijn ze de kinderen hier blijkbaar niet gewoon in de Mc.
Twee kinderen dolgelukkig met frieten, chicken nuggets en een speeltje.

En dan thuis nog mogen kijken naar écht Ketnet, geen video's! Want opa heeft gezorgd voor een module van TV Vlaanderen digitaal. Dus nu kunnen we VRT en Canvas zien en naar Vlaamse radios luisteren.

Lotje zei dat ik een 'zotte-fopjes-mama', maar toch wel lief ben... en Anne-Sophie vindt mij (voor één keer) de beste mama van de hele wereld. Ik ga er nog van genieten voor zolang dit duurt ;-)

Do jutra!

YES!!

2006-03-28T16:39:00.000+02:00

De zon heeft het eindelijk gewonnen van de sneeuw en de koude. Op een paar dagen tijd is bijna alle sneeuw hier gesmolten. We mogen eindelijk de sneeuwbroeken, wanten, mutsen en sjaals thuislaten.
De juffen op school zijn blij omdat het geen half uur meer duurt voor alle kinderen aangekleed zijn om buiten te gaan.

Zelfs de temperaturen doen ons nu echt geloven dat het lente is. vandaag was het 12°C, wat na weken vrieskoude aanvoelt als 'zomers'.
De kinderen denken zelfs dat ze al zonder trui of jas buiten kunnen lopen.

Toch grappig hoe een beetje zon en warmte de mensen beïnvloedt. Op school loopt iedereen plannen te maken voor uitstapjes naar de bloemenmarkt, lunches en koffies. En dit keer heeft iedereen zin om mee te gaan.

De leerkracht waarbij ik mijn mondeling Pools examen deze morgen moest afleggen, was ook goedgezind. Want het was 'Bardzo dobre, oczywiście!' (zeer goed, uiteraard!) En ik mag naar het volgende niveau.
Toch even over nadenken of ik twee keer per week een halve dag binnen wil zitten als het mooi weer wordt...

Do jutra!

Kinderen ophalen

2006-03-27T15:28:00.000+02:00

In het begin heb ik er aan moeten wennen, dat iedereen elkaars kinderen ophaalt op school. Elke dag zie je wel een mama met drie of vier kinderen aan de klas. En de juffen vragen ook elke keer wie jij allemaal meeneemt.
Maar nu vind ik het wel fijn om als ik boodschapppen aan het doen ben en later ga zijn, iemand te kunnen bellen en me geen zorgen te moeten maken over op tijd op school zijn. Of de kinderen ergens te laten spelen en pas rond 17h te gaan halen, de week erna draaien we de rollen dan om.

Vandaag heb ik Amy mee naar huis gebracht en straks gaat Michele Anne-Sophie en Chloë halen en komt dan naar hier, zodat we onze dochters kunnen 'uitwisselen'. En zo moeten we elk maar één keer naar school ipv twee keer.

Ondanks het feit dat ik in het buitenland en ver van familie woon, heb ik hier veel hulp. Waarschijnlijk net omdat we allemaal op elkaar aangewezen zijn. Als je kinderen ziek zijn, zal er altijd wel iemand bellen om te vragen of ze kan helpen. Ik heb nog nooit zoveel telefoons gehad, als toen Guy vorig jaar in het ziekenhuis lag. Iedereen die in de supermarkt stond, belde om te vragen wat ik nodig had. Elke dag nam iemand anders de kinderen mee, vaak bleven ze daar dan ook eten. Zelfs personen die ik maar vaag kende, zeiden dat ik maar een seintje moest geven als ze iets konden doen.

Na twee jaar vind ik het dus helemaal niet raar meer om opgebeld te worden met de vraag om kinderen op te halen, of om zelf iemand op te bellen als ik iets nodig heb. Wekelijkse playdates zijn doodgewoon, alleen de 'sleepovers'....die laat ik toch nog een beetje voor wat ze zijn.

Do jutra

Examen

2006-03-24T16:43:00.000+01:00

Gisteren ben ik naar, naar wat ik dacht dat de laatste Poolse les voor het examen zou zijn, geweest. Dinsdag was ik niet geweest, omdat ik moeilijk Anne-Sophie alleen thuis kon laten.

Toen ik binnen kwam, hadden ze een verassing voor mij.... Omdat de meesten uit de groep er volgende week niet kunnen zijn, hadden ze het examen verlegd naar gisteren en komt volgende week de laatste les....oeps. Ze hadden de vorige dinsdag een proefexamen gemaakt en nu kwam het echte werk. Ik had toch wel even klamme handen en voelde mij weer alsof ik 17 was.

Uiteindelijk viel alles nog goed mee. Ik heb alle oefeningen kunnen maken, op de dialogen heb ik nogal gezweet, maar die waren ook ok.
Resultaat: 63.5/70. Degenen die het proefexamen gemaakt hadden, hadden 64 tot 66. Het voordeel is dat ik daar nu dit weekend geen tijd meer hoef in te steken. Dinsdag komt nog wel een mondeling deel van een tiental minuten, maar dat vind ik gemakkelijker dan al die grammatica.

Do jutra!

De 'opa-ziekte'

2006-03-23T17:08:00.000+01:00

Gisterenavond laat zijn oma en opa toegekomen. Anne-Sophie had ze gehoord en is onmiddellijk uit haar bed gekomen. iets dat normaal absoluut niet mag, maar dat we nu voor één keer door de vingers hebben gezien.

Charlotte is deze nacht een aantal keer wakker geworden en heeft heel onrustig geslapen. We vermoeden dat ze ook wel ziek zal worden. En deze morgen wou ze niet naar school, had 'overal' pijn, was moe, wou niet eten...
Ik denk dat ze last heeft van de 'opa-ziekte'. Anne-Sophie heeft nog altijd vrij hoge koorts, dus mag niet naar school. Lotje zal het wel niet eerlijk gevonden hebben dat haar zus een hele dag bij opa en oma mocht blijven en zij naar school zou moeten. Dus zijn ze maar allebei thuis gebleven. Opa en oma zijn er ook niet elke week...

Ondertussen komt ons vermoeden wel uit en begint Charlotte ook al te hoesten, als het zo verder gaat liggen we dit weekend allemaal in bed.

Do jutra!

West Wing

2006-03-22T16:16:00.000+01:00

Nadat we de eerste serie als cadeau gekregen hadden, wouden we natuurlijk de rest ook zien. Tot we op Amazon ontdekten dat ze ondertussen al aan serie 6 (of 7) zitten...hmmm.
Na lang aarzelen toch maar de tweede reeks besteld, om toch af en toe iets naar goeds te kunnen kijken. En tergelijkertijd een aantal boeken meebesteld.

Groot was onze frustratie dan ook, toen de boeken toekwamen, maar de DVD, die apart verzonden was, niet. Een paar dagen gewacht en een mailtje naar Amazon gestuurd. Die zeiden dat we nog een paar dagen moesten afwachten, afgaande op de geschatte leveringsdatum. Ondanks het feit dat de boeken en alle andere bestellingen voorheen veel vroeger dan die geschatte data toekwamen. Toen die dag ook aangebroken was, nog maar een mailtje gestuurd. We kregen als antwoord dat ze het nog een keer konden opsturen, of dat we ons geld zouden terug krijgen. Uiteindelijk hebben ze het dan die vrijdag nog opgestuurd.

En wat kwam mijn super-vriendelijke Poolse postbode de dinsdag daarna afleveren? De DVD's! Maar wel ....allebei.
Eén pakket heeft er meer dan drie weken over gedaan en het ander drie dagen.

Oma en opa komen vandaag naar Warszawa. Ze kunnen een doos volgende week meenemen richting België. Ik vermoed dat er daar wel afnemers zullen zijn ;-)

Do jutra!

Dozen

2006-03-21T17:27:00.000+01:00

Vandaag geen Poolse les, omdat Anne-Sophie nog altijd goed ziek is. Ik vrees dat er nog slachtoffers zullen vallen.
Zo een hele dag thuis heeft als gevolg dat ik dingen doe, die al lang ergens in een hoekje liggen te wachten. Zoals de 'memory-boxes' van de kinderen. Ik heb voor elk wel al een aantal spulletjes bijgehouden, ergens in één van de dozen die ergens op de zolder staan. Maar nu hebben ze eindelijk elk hun eigen doos. Met naam erop.

Daarnet scheen de zon en tegelijkertijd was het aan het sneeuwen. Toch wel een raar zicht, sneeuwvlokken met de avondzon ertussen. Had ik nu een cursus fotografie kunnen volgen, had ik misschien beter geweten hoe ik dit het beste kon fotograferen. Maar ik zal het met mijn probeersels moeten stellen.

Do jutra!

Anne-Sophie jest chora.

2006-03-20T11:26:00.000+01:00

Anne-Sophie is ziek. Ik had gedacht dat het gisteren al wat beter was, maar 's namiddags had ze zeer hoge koorts. Deze nacht heeft het arme kind de hele tijd liggen hoesten en draaien. We hebben dus maar weinig geslapen. Omdat ze praktisch nooit koorts heeft en zeker al niet 39.5, heb ik deze morgen toch maar de dokter gebeld.

Een voorwaarde om naar hier te verhuizen was dat we een goede medische verzekering zouden krijgen. Het bedrijf heeft daar ook echt wel voor gezorgd. Misschien komt dit ook omdat het een pharmaceutisch bedrijf is, maar wij mogen absoluut niet klagen. Het is ook zo dat niet alleen wij als buitenlanders, maar alle werknemers aangesloten zijn bij een privé-polikliniek. Zo heb je er hier wel meerdere. Met alle mogelijke specialisten.

Ik heb dus om 9h gebeld en om 11h stond de pediater aan de deur. Als dat geen luxe is! Het is de eerste keer dat de dokter hier geen waslijst van medicatie heeft voorgeschreven. Meestal krijg je hier een lijst met minstens 7 verschillende medicamenten en altijd antibiotica. Vorige keer zei de arts dat het een virale infectie was en schreef toch antibiotica voor. Toen ik zei dat ik dit niet wou, keek hij nogal raar. Veel Polen zijn nog van mening dat ze altijd veel medicatie en vooral veel antibiotica moeten krijgen, en je moet onmiddellijk een hele week ziek geschreven worden. Anders is het geen goede dokter.

De arts die vandaag kwam, had duidelijk al meerdere buitenlanders gezien. Ze zei dat er veel kinderen met een virale infectie en zeer hoge koorts waren de laatste weken en vroeg wat ik in huis had van medicatie. Dat was voldoende, dus schreef ze NIETS voor. Ze heeft me de Poolse benaming gegeven voor de koorstswerende siroop die we nog uit België hadden, je kan zien hoe vaak de medicatie hier uit de kast komt ;-), omdat de fles bijna leeg is. Als het binnen een drietal dagen niet beter is, moeten we maar nog een keer bellen.

Zouden de Polen dan toch langzaam veranderen?

Do jutra!

Weekend

2006-03-19T13:07:00.000+01:00

Guy is gisterenmiddag thuisgekomen en hij blijft zowaar een hele week thuis! Wauw. Hij had boeken mee voor de kinderen. Anne-Sophie zou overal zitten of liggen lezen. Een echte 'boekenwurm', zelfs voor de 10 minuten die we naar school rijden, neemt ze haar boek mee in de auto. Tijd genoeg om een paar bladzijdes te lezen!
Anne-Sophie is trouwens ziek. Maar dat was te verwachten, want er zijn hier de laatste week zeer veel kinderen ziek geweest in second grade. Ik hoop dat het niet te lang duurt. Ze voelde zich toch nog goed genoeg om af en toe wat te lezen in de nieuwe boeken. En vandaag speelt ze al weer met Charlotje, dus het zal wel meevallen.

Gisternamiddag is Lotje naar een verjaardagsfeestje geweest en verder zijn we eigenlijk niet buitengekomen. Guy is veel te content om een keer rustig thuis te zitten en met Anne-Sophie moeten we nu ook niet op stap gaan. Dus voor een keer geeft het niet dat het hier weer grijs en grauw weer is. De sneeuw wil ook maar niet volledig smelten. Telkens als we denken dat het nu wel lente wordt, sneeuwt het weer.

Vandaag gaan we risotto met scampi's eten en blijven we weer zalig thuis. Morgen wordt al weer druk genoeg!

Do jutra!

Heerlijke dag

2006-03-17T19:20:00.000+01:00

De kinderen hadden vandaag geen school, omwille van een conferentie voor de leerkrachten. Deze morgen boodschappen gedaan, want deze namiddag is Manon met haar twee dochters gekomen.
Ik had deze middag vlug lasagne gemaakt, zodat we eigenlijk geen werk meer hadden voor het avondeten.

En wat heb ik dan vandaag nog gedaan?
Een hele tijd zitten kletsen met een tas thee. We zijn de zetel alleen uitgekomen om de kinderen iets te eten of te drinken te geven. Daarna een fles wijn open gedaan, nog meer gekletst en gelachen en allemaal samen gegeten. De meisjes hebben zich heel goed geamuseerd en samen de boel op stelten gezet. Ze vonden dat ze wel vroeg naar huis waren gegaan (19.15h) ;)

Een vrije dag en heel fijn gezelschap. Meer hoeft het voor mij niet te zijn.

A propos, Michele is deze middag bevallen van een flinke dochter, Leah Kasia. Ze weegt 3.3kg en is 52 cm groot en volgens de mama 'perfect and beautiful', wat we grif geloven. Moeder en dochter stellen het goed. Michele had gezegd dat we voor haar een glas wijn moesten meedrinken en we hebben er dan ook een fles Zuid-Afrikaanse wijn geopend!

Do jutra!

Report cards

2006-03-16T17:01:00.000+01:00

Vandaag hebben de kinderen voor de tweede keer dit jaar hun 'report cards' of rapporten gekregen. Zelfs Charlotje in Pre-Kindergarten krijgt dit.

Er staan geen punten op, maar beoordelingen op allemaal verschillende punten die dan met consistent-developing-not yet evident of needs improving worden beoordeeld. Het rapport is onderverdeeld in verschillende vakken (language, math, social skills,music, art, PE, response to school code) en die hebben nog een keer allemaal verschillende puntjes.

En dan schrijft de leerkracht nog een beoordeling. En nét dit is zo veel anders dan in België. Ik weet nog heel goed hoe ik reageerde toen ik Anne-Sophie's eerste rapport kreeg. En Manon (die hier nog maar net woont) reageert net hetzelfde. Alles is zo positief, dat we daar toch even aan moeten wennen. Maar het is toch zo leuk om te lezen hoe goed je kinderen wel zijn...een moederhand is gauw gevuld!

Voor Oma en Opa, Bonnie en Bompa en papa in Amerika, dit is het resultaat (anderen zijn gewaarschuwd als ze verder lezen, nu komt 'gestoef' over mijn dochters):

Een report card vol met +jes (consistent) en dan een juf die oa schrijft:
'Charlotte has become natural expressing herself in English that her unique, clever and playfull personality really shines through when she speaks. She loves to learn and is excited about all of the activities we do in class. She has a flair for the dramatic and this makes her a fun playmate. Charlotte has a wonderfull time with her friends no matter what she is doing. Way to go, Charlotte!'

Ook bij Anne-Sophie veel positieve dingen. Vooral voor math, waar ze vorig trimester nog veel = tekentjes had (developing) is ze er enorm op vooruitgegaan, bijna allemaal plusjes, of combinaties van + en = . Taal is nog even goed als vorige keer.
En haar juf schrijft oa:
'Anne-Sophie has become a more confident and self-assured child this trimester. She is a hard worker and almost always puts forth a good effort. Anne-Sophie has made great strides in math. She has a good understanding of the concepts covered, is able to communicate her strategies and understandings to others and is confident in her skills. Anne-Sophie reads well and is a thoughtfull reader. I enjoy having Anne-Sophie in class.'

Ik begin die Amerikaanse manier van doen wel gewoon te worden...wat gaat dat worden als we terug naar België zouden gaan en ik daar rapporten zou krijgen...

Do jutra!

Drukke week

2006-03-15T17:07:00.000+01:00

Het is al woensdag en ik ben deze week nog met moeite thuis geweest.

Maandag met Lilly naar Ikea geweest, gisteren naar de Poolse les en vandaag een yoga les met Pernilla. We vonden dat we na anderhalf uur plooien en buigen we wel een lunch verdiend hadden en zijn dan samen sushi gaan eten. Op een woensdag is dit in Warsaw riskant, maar het was lekker én gezellig. Morgen ga ik naar school. Er is een vergadering voor leerkrachten en ik mag in de ESL-klas (English second language) inspringen. Fijn om te doen!

Vrijdag hebben de kinderen geen school, iets in verband met een conferentie voor de leerkrachten. Dan zouden Michele en Manon met hun dochters hier komen lunchen. Gewoon kletsen terwijl de kinderen spelen. Maar Michele zal er niet bij zijn, want ze moet naar het ziekenhuis om de geboorte van hun derde kindje te laten inleiden...binnenkort mogen we dus op kraambezoek. Ik vind haar wel moedig, om zo vanuit Zuid-Afrika naar hier te verhuizen en even twee maand later in een 'wildvreemd' land te bevallen. 'Kinderen krijgen doen ze overal' zegt ze dan...Jaja maar toch meestal met familie in de buurt!

De kinderen hebben vandaag op school met de twee klassen samen een 'Saint Patricksday-snack' gehad. De juffen vonden dit wel een fijn idee, omdat Anne-Sophie's klas reading buddies zijn voor Lotje's klas. Iedereen moest iets groen meebrengen om te eten en Charlottje's klas had kaartjes gemaakt voor de reading buddies. Ze hadden in de klas ook verteld over de leprechaun en zijn pot met goud.
In de klas zitten geen Ierse kinderen, maar elke reden om iets te vieren is hier goed genoeg! Of zoals Kate (Charlotte's juf) het zegt: 'We moeten ervan profiteren dat we een internationale school zijn!' Ik vind het wel grappig dat de kinderen thuis komen vertellen over gebruiken en feesten uit andere landen, zo leer ik ook nog een keer iets bij.

Do jutra!

Mówić po Polsku

2006-03-14T15:38:00.000+01:00

Vandaag weer een keer in de Poolse les geraakt. Ben blij dat ik geweest ben, want zelfs nu kan ik het nog niet helemaal, laat staan dat ik het op mijn eentje had moeten leren!

Het begin viel nog mee. We hebben geleerd hoe je vraagt of iets of iemand er is en hoe je zegt of die er wel of niet is. Compleet onlogisch, maar niet moeilijk.
Vragen: 'Czy jest Anna?' ( 'tshie jest anna' Is Anna daar/er?)
Of 'Czy była Anna?' ('tshie biewa anna' Was Anna er?)

Dat gaat nog, antwoorden is iets anders.
Als ze er is, zeg je 'Tak, jest' (Ja ze is er). Maar als ze er niet is, zeg je 'Nie ma' (letterlijk vertaald 'ze heeft niet'). In de verleden tijd geldt dat dan weer niet meer. Dan zeg je gewoon 'Nie była' (ze was er niet) Raar, maar als de Polen het zo willen...

Het volgende onderdeel ging over werkwoorden. In het Pools heb je zeer weinig verschillende werkwoordstijden. Ze hebben dan maar verscheidene werkwoorden gevormd om de tijden aan te geven.
Czekam (ik wacht) kan dan in de verleden tijd czekałam of czekałem of zaczekałam/em worden. Obejrzeć is een verledentijdsvorm van oglądać (kijken), mówić (spreken) wordt powiedzieć.... Ze noemen dit de 'perfecte' in 'imperfecte' werkwoorden. De lerares kon toch lachen met de opmerking van een Franse vrouw dat dit volgens haar allemaal 'zeer imperfect' was.
Gelukkig kan je de meeste infinitieven wel herkennen, omdat het verschil in een voorvoegsel zit. Als ze vervoegd zijn is dat weer wat anders.

En ik dacht dat de les van vorig week, waarbij we de genitief geleerd hebben , moeilijk was. Ze begrepen niet dat ik het onlogisch vond dat een voornaam als zelfstandig naamwoord bekeken wordt en een achternaam als bijvoeglijk naamwoord? Een 'achternaam bepaalt toch een persoon' was de reden. Snapt ge't? Nee? Ik ook niet!

Ik vrees dat ik nog een paar uur zal nodig hebben om dit te laten bezinken. Heb vandaag ook gehoord dat we nog maar vier lessen voor het examen hebben... toch maar de gemiste lessen vlug inhalen, anders lukt het zeker niet.

Do jutra!

J Patrick Lewis

2006-03-13T16:21:00.000+01:00

J Patrick Lewis is vandaag naar onze school gekomen.
De hele school was in de theater gegaan om hem te zien. Hij zei dat we hem mister Pat moesten noemen.
Hij heefd ook gezegd dat er een schoenen boom was. Er was een verhaal over dat hij ons heeft verteld.
Hij heeft ook verteld dat er in Zuid-Afrika een regenboog was, maar geen echte, een witte. En het kwam alleen als de maan vol was (dat is een ganse maan). En als je bij de waterval boven kijkt, dan kan je de witte regenboog zien.

Hij heeft ook nog boeken voorgelezen van snowflakes in de bibliotheek. Maar dat was alleen voor Charlotjes klas.

Hij was heel grappig.

liefs

Charlotte en Anne-Sophie

Grumpy

2006-03-12T09:25:00.000+01:00

De wekker ging deze morgen al voor zeven uur af, want Guy moest al om 8 uur op de luchthaven zijn. Weer een weekje US, zaterdag komt hij terug.

Ik heb me nog een keer omgedraaid, maar de kinderen waren op slag klaarwakker. Als Lotje de badkamerdeur hoort, komt ze altijd onmiddellijk afgelopen. En deze morgen was voor één keer Anne-Sophie ook al op pad.
Guy had hen gezegd mij nog te laten slapen, maar dat lukte natuurlijk niet. Kort nadat hij vertrokken was en ik dacht nog een half uurtje te blijven liggen, stonden ze allebei aan mijn bed. Ze zeiden dat het al héééééél laat was (8.05h) en dat ik nu toch wel moest opstaan.
Ben dan maar koffie gaan maken, de tafel hadden ze al gedekt.

En toen zei Charlotte, die deze week over 'health' geleerd heeft, tegen Anne-Sophie:
'Mummy is grumpy! Mijn teacher heeft verteld dat als we niet genoeg sleep hebben, dat niet healthy is en we grumpy and grouchy worden! We zallen moeten zeggen dat ze vanavond vroeg naar bed moet!'

Grumpy mummy gaat nu met een tas koffie de keuken opruimen en dan wat kleren verstellen .

Do jutra!

Shopping

2006-03-10T17:03:00.000+01:00

Guy had vandaag een dag verlof genomen, omdat hij zondagmorgen alweer vertrekt voor een week. Dus wij geprofiteerd van het feit dat de kinderen op school zaten om wat kleren voor hem te gaan kopen.
Aan shoppingmalls hebben we hier keuze genoeg, we zijn dit keer naar Arkadia gegaan. Ook omdat we hier in een weekend niet komen, wegens te druk.

Eerst de e-mails doen natuurlijk en dan maar tussen de telefoons in naar de winkel; om dan als we thuis kwamen, vlug weer de pc aan te zetten en de telefoon te nemen.... Verlof?!?
Maar ik mag niet echt klagen, we hebben deze middag samen gegeten en zijn gsm is niet één keer uit z'n jas gekomen.
Hoera!

Do jutra!

Afterschool activities and playdates

2006-03-09T16:51:00.000+01:00

Op de Amerikaanse school zijn naschoolse activiteiten veel belangrijker dan in België. Anne-Sophie doet na school jazz en brownies (Amerikaanse scouts) en ze gaan allebei de donderdag zwemmen. Verder heeft Anne-Sophie twee keer per week voor school Nederlandse les. Charlotte zal volgend jaar twee keer per week na school Nederlandse les hebben, dit jaar heb ik dit nog afgewimpeld. Ze is twee keer geweest, maar vond het absoluut niet leuk omdat ze het enige meisje was. Ik vond het niet echt erg, want anders zat ik elke maandag en donderdag tot 17.15 op school te wachten voor we naar huis konden!

Een paar weken geleden kwam de muziekleraar van Anne-Sophie naar mij. Hij zei dat ze hem gezegd had met mij te spreken....Euh...ja? De juffrouw wou bij het koor, dat elke woensdag om 8h samenkomt. Ik had haar al gezegd dat drie keer per week zo vroeg naar school écht te veel was. Dus is ze maar tegen de leraar gaan zeggen dat hij het maar een keer aan mij moest vragen.... 'Het leven is voor de rappe', zou opa zeggen.

En naast al die dingen, willen ze dan nog 'playdates' en 'sleepovers', liefst elke dag van de week!
Ik heb de regel ingevoerd dat ze maar één keer per week een playdate mogen hebben. Anders blijft er geen enkele dag in de week over dat er een keer niets te doen valt. En ik heb nog maar 2 kinderen, wil me zelfs geen voorstelling maken van hoe dat in een groot gezin moet zijn...

Gisteren zijn Amy en Chloë komen spelen, twee zusjes met dezelfde leeftijd als de onze. Ze zijn een tweetal maanden geleden uit Zuid-Afrika naar hier verhuisd. Ideaal om samen de boel op stelten te zetten ;-)

Do jutra!

Observatievermogen en stroompannes

2006-03-07T16:44:00.000+01:00

Charlotte had gisteren onmiddellijk gezien dat mijn haar geknipt was. Ze stond te lachen en zei tegen haar juf dat ze nu een andere mama had, want de hare had niet zo'n kort en donker haar. Guy was al een uur thuis en kwam (nadat hij de blog gelezen had) in de keuken. 'Ik had het wel gezien hoor, en ik vind het ook mooi!' 't Is toch al vlugger dan de vorige keer, toen heeft hij het gezien als de visa-rekening een maand later binnenkwam ;-)

Deze morgen is de electriciteit weer een keer uitgevallen. Hoewel we de laatste tijd niet mogen klagen, het gebeurt veel minder dan in het begin toen we hier woonden. Toen hadden we vaak een paar keer per week stroompannes. die konden van enkele minuten tot meerdere uren duren. Deze morgen stond Guy net klaar om Anne-Sophie naar de nederlandse les te brengen, maar heeft dus mogen wachten. De garagepoort zouden we nog wel met de hand open krijgen, maar het hekken open duwen, zeker als er sneeuw ligt, is iets anders. In het begin zette ik de auto hier overdag niet terug in de garage om zeker te zijn dat ik zou kunnen wegrijden als ik de kinderen moest gaan halen. Gelukkig heeft het niet te lang geduurd en was ze nog net op tijd op school.

Ik hoop maar dat dit niet de eerste van weer een hele reeks stroompannes is. Er zijn leukere dingen dan thuiskomen met je auto vol boodschappen en niet tot bij de deur of garage kunnen of opeens in het pikkedonker onder de douche staan!

Fryzjer

2006-03-06T16:23:00.000+01:00

Deze morgen om 9.30h naar de kapper geweest. Ik was de eerste en nu weet ik ook waarom niemand daar zo vroeg is, want het was er nog bitterkoud. De verwarming begint maar later te werken en dan duurt het even voor heel de ruimte warm is. Ze hebben dan maar een elektrische verwarming naast mij gezet en koffie gebracht om me warm te houden.

Het andere nadeel van er zo vroeg te zijn is dat enkel Marzenna, die mijn haar knipt, er was. Zij spreekt geen woord Engels en normaal vertaalt er dan iemand anders. Maar vandaag heb ik het helemaal po Polsku gedaan. En ze verstond mij nog ook! Ik kon zelfs antwoorden op de vragen die ze stelde en een sociale babbel met haar slaan.
Het is ook de eerste keer dat ze mijn haar zo kort geknipt heeft als ik wil. Ik denk dat ze de vorige keren niet echt zeker was of ik echt wel kort bedoelde en heeft zich dan maar ingehouden bij het knippen.

De Poolse les, waar ik elke week nog maar één keer geraakt ben ipv twee keer, maakt duidelijk een verschil. Fijn om af en toe te merken dat ik die frustrerende oefeningen niet voor niets maak.

Do jutra!

Huismussen

2006-03-05T14:23:00.000+01:00

Zalig weekend, niets gepland, nergens op een bepaald uur moeten zijn... en wat doen we dan? Gewoon thuis blijven. Echte huimussen zijn we. Guy is de hele week al weg geweest en moet deze maand nog genoeg naar het buitenland, dus voor hem hoeft het niet, maar zelfs de kinderen blijven graag thuis. Die spelen op de speelzolder en horen we alleen als ze honger hebben.

Als ik morgen op school vertel dat we zaterdag met zijn gevieren gaan eten zijn en verder het hele weekend thuis geweest zijn, bekijken ze me vaak raar. Dit is ongewoon in het expat-milieu. Je wordt verwacht een overvolle kalender te hebben, met diners en lunches en feestjes op alle dagen van het weekend, maar voor ons hoeft dit niet. Ik vind het wel leuk om vrienden over de vloer te hebben, of ergens op bezoek te gaan, maar elk weekend is mij toch te veel.

Soms vragen ze waarom ik hen niet opgebeld heb om iest te gaan doen als ik niets gepland had...en ik durf bijna niet zeggen dat ik daar gewoon geen zin in had en liever met mijn boek in de zetel bleef zitten. Dus gebruik ik Guy maar als mijn excuus. Dan zeg ik maar dat hij liever wou thuisblijven na al dat gereis. Daar kunnen ze blijkbaar meer begrip voor opbrengen dan het feit dat we gewoon ook graag een keer thuis zijn!

Zou het...

2006-03-03T19:26:00.000+01:00

dan toch stilletjes aan lente worden?

We hebben hier al de hele week zon en hoewel het nog altijd goed koud is (tot -8 overdag), hoor je niemand meer klagen. De zon begint het te winnen van de sneeuw, want ook al heeft het gisteren nog gesneeuwd, er is toch veel meer gesmolten. Het blijft langer licht, nu is het pas rond 18h donker. En iedereen is veel beter gezind, want een beetje zon na al die weken van grijze, donkere wolken doet deugd. Vandaar dat deze week gevuld was met uitstapjes, koffies en lunches met vriendinnen.

Niemand durft het luidop te zeggen, want we beseffen dat het nog altijd maar maart is, maar we leven op hoop. En de zon die we gehad hebben, kunnen ze niet meer afnemen.

Do jutra!

Schaatsen

2006-03-02T17:49:00.000+01:00

Vandaag zijn we met Charlotjes klas gaan schaatsen. Genoeg volk mee om veters te knopen en snacks uit te delen, maar slechts een paar die ook konden schaatsen. En gezien slechts twee kinderen uit haar klas het al een keer voordien gedaan hadden, wisten we niet goed wat te verwachten.

Maar het is heel goed meegevallen. De juffen en één mama die schaatsen namen elk om beurt kinderen bij de hand en ook anderen die goede schoenen hadden hebben de kinderen op het ijs geholpen. Tot ieders verbazing stonden de meesten na 10 minuten wel al alleen op het ijs. Eén na één schoven ze zachtjes weg van de muur tot ze allemaal in het midden bijna over mekaar vielen. Weer rechtkomen lukte niet altijd zo goed, maar dat vonden ze niet erg.Het fijne was dat echt de hele klas op het ijs stond en er niet één zielig aan de kant bleef.

Charlotte heeft de smaak te pakken en wil nu natuurlijk nog gaan schaatsen. Want 'Maar mama...Anne-Sophie is niet geweest en dat is niet eerlijk, dus moeten we nog een keer gaan...Ja?'

Ik vrees dat ze papa zullen moeten mobiliseren.

Do jutra!

Yoga

2006-03-01T15:55:00.000+01:00

Vandaag samen met Ayse anderhalf uur yogales gehad. Sylwia heeft na de eerste keer compleet verloren te zijn gelopen, toch gevonden waar ik woon. Het goede aan haar is dat ze de oefeningen aanpast aan wat we kunnen. Moeilijke worden iets gemakkelijker gemaakt en dingen die iets te vlot gaan naar haar zin, maakt ze moeilijker. De oefening op de foto hebben we ook gedaan, maar mijn hoofd komt niet tot aan de grond, ze verwacht wel dat we dit zullen kunnen. Euh...als zij het zegt....
Anderhalf uur lijkt lang, maar vliegt voorbij. Aan het einde heb ik altijd meer energie en kan er weer even tegen. Als dan zoals vandaag dan de zon er ook nog door de wolken breekt, kan de dag niet meer stuk.

Ik weet ook wel dat ik veel meer yoga zou moeten doen en elke keer zeg ik ook wel dat ik het zal doen. Maar het komt er gewoon niet van. Alleen oefeningen staan doen, vind ik maar niks, dan houd ik het na een kwartier al voor bekeken.

Maar morgen doe ik het wel...écht waar.... Maar nu niet, nu geniet ik van de zon en ga op de markt fruit en bloemen voor mezelf kopen.

Do jutra!

Time flies

2006-02-28T17:55:00.000+01:00

Ben vandaag de hele dag op stap geweest. Deze morgen om 8h Anne-Sophie naar school gebracht voor Nederlandse les, dan Charlotte om 9h en dan vlug naar de Poolse les gereden. Heb deze keer wel wat moeten bijwerken om de gemiste les van donderdag in te halen, maar had het geluk dat er toen zeer veel afwezigen waren en ze de 'vervoeging van de werkwoorden in de verleden tijd, meervoud' nog een keer vlug herhaald hebben. Ik zal het toch nog een keer goed moeten doornemen, want alles lijkt compleet onlogisch.

Op school was ik Shibani, een Indische vriendin, tegen het lijf gelopen en had meteen een uitnodiging voor de lunch op zak. Als zij me vraagt om te komen eten, zeg ik altijd ja. Heerlijk gewoon. De tafel is elke keer weer gevuld met verschillende gerechten, het ene wat pittiger dan het andere, en verse chapatis.
De hele tijd zitten eten en kletsen en voor ik het wist, mocht ik alweer naar school gaan om de kinderen op te halen.

Echt productief was de dag niet, maar daar trekken we ons niks van aan!

Do jutra!

Managers' widow...

2006-02-27T18:20:00.000+01:00

zo noemen ze mij hier.

Mensen die weten dat Guy zeer vaak in het buitenland is, vragen bijna elke week of hij 'thuis' is. Als ik dan zeg dat hij alweer een hele week god-weet-waar zit (ik weet het alleen als ik het op de kalender heb geschreven), vinden ze dat erg. Enkel vrouwen wiens echgenoot ook vaak reist, lijken te begrijpen dat dit voor mij niet echt een probleem is. Ik ben het al jaren zo gewoon en nu moet hij wel nog vaker weg dan vroeger, maar hij is meestal toch per maand 1 à 2 weken in Warszawa.

Ik durf bijna niet zeggen dat ik 's avonds minder werk heb als hij er niet is. We moeten niet wachten tot hij thuiskomt om te eten, iets dat we hier 'ingevoerd' hebben, zodat de kinderen hem meer zien. Meestal is dat rond 19.30h en als hij later is, beginnen we al zonder hem. In de weken zonder Guy eten we vroeger, gaan de kinderen vroeger slapen en kook ik eigenlijk minder. Omdat de kinderen op school eten, maak ik vaak pasta of iets heel simpel klaar. Minder werk om te koken, de keuken op te ruimen en meer tijd om met een glas wijn in de zetel te zitten lezen, met een cd op de achtergrond te bloggen of een film te kijken.
Enkel als hij in een weekend weg is, dan voelen we het écht wel. De zondag vertrekken of pas de zaterdag terug thuiskomen is erger dan een hele week weg zijn. Gelukkig gebeurt dat niet zo vaak.

De boeken die ik bij Amazon besteld had, zijn vandaag toegekomen. Ik heb een cd opgezet en kom de zetel niet meer uit.

Do jutra!

Aan Guy in Budapest (ja ik weet het!) : maar we missen je wel hoor!

Moderne tijden

2006-02-26T17:55:00.000+01:00

Heb vorige week mezelf 'gegoogled', ik wou eigenlijk weten of ik op onze blog zou terechtkomen. In plaats daarvan kwam ik op een site waar een vroegere schoolvriendin een berichtje had gezet dat ze naar mij op zoek was. We hebben elkaar al jaren niet meer gezien of gehoord. Ik ben na het laatste jaar van het middelbaar naar Gent getrokken en wist helemaal niet wat er van haar geworden was. Nu dus wel, ze heeft jaren in het buitenland gewoond en is ongeveer een jaar terug in Belgie. Ondertussen hebben we elkaar gemaild en foto's doorgestuurd, heeft ze foto's van mijn dochters op de blog gezien en wie weet zien ze elkaar nog wel een keer.

Anne-Sophie zegt regelmatig dat ze de familie in Belgie mist, ondanks het feit dat we mail, Msn en Skype hebben en meerdere keren per week contact hebben. Of misschien net daardoor?
Ik weet dat ik toen ik als kind in Duitsland woonde, daar weinig last van had. Belgie was voor mij de plaats waar onze familie woonde en waar we een paar keer per jaar op bezoek gingen, maar meer ook niet. Ik denk dat onze dochters meer missen omdat ze door de pc's en internet meer beseffen wat er te missen valt.
Anne-Sophie wil ook graag naar Japan verhuizen, want daar woont Yoshimi en dan naar Dubai, want daar gaat Bea wonen en daarna nog naar Israel, bij Tamar...

Ik denk dat we het toch maar bij Skype en Msn gaan houden.

Do jutra!